ویولا اسمیت ، “سریعترین نوازنده طبل در جهان” در 107

درگذشت

ویولا اسمیت ، که یک کیت درام 12 قطعه غول پیکر را بازی می کرد و به عنوان “سریعترین دختر درامر جهان” معرفی شد – و که مقاله ای را که در طول جنگ جهانی دوم با حمایت از گروههای بزرگ برای استخدام موزیسین های زن به جای مردان مرد سربازی رفته بود – در 21 اکتبر در خانه اش در کوستا مسا ، کالیفرنیا درگذشت. او 107 ساله بود.

برادرزاده اش دنیس مرگ او را تأیید کرد.

خانم. اسمیت که از شهر کوچکی در ویسکانسین تبریک می گفت ، بزرگ شد و با هفت خواهرش در یک گروه موسیقی جاز بازی کرد. پدر کارآفرین او گروه ، ارکستر خواهران اشمیتز را تصور می کرد و آنها در نمایشگاه های ایالتی اجرا می کردند و دور ودویل می گشتند. خانم اسمیت بعد از اینکه بیشتر خواهرانش گروه را ترک کردند ، لباس کاملاً زنانه دیگری را به نام Coquettes شروع کرد که در اواخر دهه 1930 به شهرت متوسطی رسید.

خانم. اسمیت اولین ستاره زن طبل جاز شد. او در مراسم تحلیف رئیس جمهور هری اس ترومن اجرا کرد و با الا فیتزجرالد و چیک وب کار کرد. آهنگ ویترین او یک عربی جذاب و جذاب به نام “افسون مار” بود که در آن وی خلوص خود را در انفرادی پر زرق و برق به نمایش گذاشت.

تصویر

وقتی مردم او را “زن” صدا می کردند ژن کروپا ، “وی آنها را تصحیح کرد: کروپا ، وی گفت ، نر ویولا اسمیت بود.

با کمرنگ شدن صفوف گروههای موسیقی بزرگ مرد که در طول جنگ کمرنگ شده بودند ، خانم اسمیت سرمقاله ای را در مجله DownBeat با عنوان” به نوازندگان دختر استراحت دهید! “منتشر کرد و از ارکسترها خواستار استخدام شدند. نوازندگان زن با استعداد مشتاق پر کردن جای بازیکنان غایب هستند.

“چرا اجازه نمی دهیم دختران در گروه های بزرگ بازی کنند؟” او نوشت. “در این مواقع اضطراری ملی ، بسیاری از نوازندگان ستاره گروههای موسیقی معروف در حال انتخاب هستند. به جای جایگزینی آنها با استعدادهای متوسط ​​، چرا اجازه نمی دهید برخی از نوازندگان بزرگ دختر کشور جای خود را بگیرند؟ “

” بسیاری از نوازندگان شیپور دختر وجود دارد ، ساکسیفونیست های دختر و درامرهای دختری که تحمل تورهای طولانی و ایستاده های دقیق یک شب را دارند. ” “ایده اینکه دختران فقط به طور قانونی می توانند بازی کنند ، اکنون یک افسانه فرسوده است.”

پست های مربوطه  بیش از هدفون و در یک کامیون ، فیلارمونیک زنده می ماند

علی رغم استدلال پرشور خانم اسمیت ، گروه های بزرگ به او توجهی نکردند خواستار شمول می شود.

ویولا کلارا اشمیتز در 29 نوامبر 1912 در کوه کالوری ، ویس متولد شد. پدرش ، نیکلاس ، یک میخانه و یک سالن رقص اداره می کرد و به طور حرفه ای کرنت بازی کرد. مادرش ، لوئیز (استیفس) اشمیتز ، خانه دار بود. او در یک خانه موسیقی با نه خواهر و برادر بزرگ شد و در یک مدرسه روستایی تحصیل کرد.

< p class = "css-158dogj evys1bk0"> هیچ یک از اعضای خانواده فوری زنده نمی مانند.

وقتی خانم اسمیت 13 ساله بود ، پدرش طبل های گروه موسیقی خانواده را به او اختصاص داد ، تا حدی زیرا برای همه سازهای دیگر صحبت شده است. ارکستر خواهران اشمیتز تورهای زیادی داشت و یک بار در یک نبرد رادیویی با یک گروه بزرگ کاملاً مردانه شرکت کرد و “راپسودی به رنگ آبی” از گرشوین را اجرا کرد.

اماس. خواهران اسمیت به تدریج برای تشکیل خانواده یا ادامه مشاغل از گروه جدا شدند و با همبازی باقیمانده خود ، میلدرد ، او یک گروه کاملاً زنانه جدید را تشکیل داد ، به نام های فرانسیس کارول (زن اصلی) و کوکت ها ، که روی جلد بیلبورد قرار گرفت. مجله و در یک فیلم کوتاه برادران وارنر اجرا کرد. میلدرد سرانجام نیز ازدواج کرد و خانم اسمیت آخرین خواهر ایستاده شد.

< p class = "css-158dogj evys1bk0"> چراغ های روشن نیویورک و جاز داغی که از کلوپ های شبانه در خیابان 52 بیرون می آید ، خانم اسمیت را صدا کردند و او با طبل های خود به شهر بزرگ رفت.

فرصت در نیویورک برای او زیاد بود. او در مدرسه ژولیارد در رشته تیمپانی تحصیل کرد و با بیلی گلادستون ، استاد نوازنده طبل در تالار موسیقی رادیو سیتی بازی کرد. یک فرانک سیناترا جوان یک شب او را در یک خانه ریز ریز صحبت کرد. وی یک آپارتمان استودیویی در میدتاون پیدا کرد ، جایی که در آن 70 سال در آنجا زندگی کرد.

او به گروه موسیقی بزرگ “زن ساعت جذاب” فیل اسپیتالنی پیوست و برای گروه در این گروه ماند. بیش از یک دهه ، با آنها در کمدی Abott و Costello “Here Come the Co-eds” حضور داشت. خانم اسمیت همچنین چندین بار در نمایش محبوب و مشهور اد سالیوان حضور یافت و با لودویگ درامز و شرکت سنج زیلجیان قراردادهای تأیید امضا کرد.

پست های مربوطه  Big Sean پایان سلطنت تیلور سویفت در نمودار آلبوم

در دهه 1950 ، دوران گروه های بزرگ رو به پایان بود. چند سال پس از اجرا در برادوی به عنوان عضوی از گروه کیت کت در تولید اصلی “کاباره” در سال 1966 ، او بازنشسته شد. او سالهای بعد را در داشتن مهارت در پل و لذت بردن از شگفتی های یک آپارتمان تحت کنترل اجاره در نیویورک گذراند. پیشگام زن طبل زدن ، این خبر او را شگفت زده كرد.

وی به تام تام ، مجله طبل زدن ، گفت: “این برای من بسیار شگفت آور است كه الان در اینترنت می بینم.” در سال 2013. “همه چیز تعجب آور است. من بسیار سپاسگزارم که به عنوان یک درامر دختر پذیرفته شدم ، زیرا یک بار ، چنین چیزی وجود نداشت. “

در سال 2012 ، خانم اسمیت به جنوب کالیفرنیا نقل مکان کرد ، جایی که در یک کمونیست مسیحی در کوستا مسا زندگی می کرد ، عمدتاً متشکل از زنان مسن ، به نام قطعه سازان. ریشه های این گروه ، که یک فروشگاه روستایی را برای فروش لحاف و کاردستی خانگی اداره می کند ، به دهه 1960 برمی گردد.

اوایل سال جاری ، نویسنده اما استارر گروس از کاستا مسا دیدن کرد برای مصاحبه با خانم اسمیت برای مجله LAnd. خانم اسمیت با توجه به طول عمر خود گفت: “شاید این طبل ها باعث شده اند که من شراب یا شراب یا رفتن به کازینو را حفظ کنم.”

مقاله توصیف شده سفری که خانم اسمیت چند سال قبل به همراه برخی از دوستان قطعه ساز برای تهیه وسایل موسیقی به یک مرکز گیتار رفته بود. یک زن جوان به آنها کمک کرد تا بیرون بیایند ، و توجه چندانی به یک صد ساله کوچک نداشت. همانطور که اتفاق افتاد ، مجله تام تام اخیراً قطعه ای در مورد خانم اسمیت را اجرا کرده بود و همین مسئله روی پیشخوان فروشگاه نشسته بود.

وقتی کارمند جوان شروع به ورق زدن کرد مجله ، و یکی از دوستان خانم اسمیت به طور عادی به این مقاله اشاره کرد ، او به سرعت ستاره دار شد.

“تو وایولا اسمیت هستی؟” او گفت. “هر زن طبل زنی می داند شما کی هستید.”