یک پیانیست خودش را در یک موزیکال ‘هزارتوی’

از دست می دهد

سه سال پیش ، در زیر زمین سرداب یک کلیسا در هارلم ، من دیوید گریلزامر پیانیست را که در حال اجرای “هزارتوی” بود ، تماشا کردم ، برنامه ای که به جرات قطعات قرنهای مختلف را کنار هم قرار می داد. آقای گریلزامر در جوانی خوابی دید که صداهای عجیب و غریب جذاب او را از طریق هزارتوی راهنمایی می کنند. این رسیتال تلاش او برای به اشتراک گذاشتن این احساس بود.

با بازی بدون مکث ، آقای گریلزامر با جسارت از کارهای اولیه باروک توسط یوهان جاکوب فروبرگر و ژان فری ربل به خیالات CPE باخ و موتزارت به “جدیدترین نابینایی تکرار” جدید Ofer Pelz حرکاتی از مجموعه جیک آور ، رویایی و گاه کابوس “در یک مسیر بیش از حد رشد” Janacek در میان قطعات دیگر درج شد.

آقای. Greilsammer به زیبایی بازی کرد ، اما کاملاً راضی نبود. او مرتباً برنامه را پالایش می کرد ، گزینه ها و تقارن های مختلف را امتحان می کرد و با ضبط جدیدی از برچسب Naïve به اوج خود می رسید. “هزارتوی” اکنون شامل 19 قطعه ، حرکات و – در یک حرکت جسورانه – حتی قطعاتی از آثار لولی ، بتهوون ، یاناچک ، کرومب ، لیگتی ، ساتی و غیره است ، گروه بندی شده در آنچه آقای گریلزامر در یادداشت های داخلی می نویسد ، هفت قطعه است ” فصل ها “در یک ماجراجویی خارق العاده و گمراه کننده.

این آلبوم در یک لحظه مناسب و ناخوشایند برای جهان می رسد. و این تلاشی بلند پروازانه توسط یک هنرمند متفکر برای تجدید نظر در مورد آنچه که یک برنامه ریتال در زمان ما می تواند داشته باشد است.

آقای. گریلزامر ، 43 ساله ، مدیر هنری ماجراجویانه ژامره کامراتا ، می فهمد که برنامه های مخلوط و کبریت می توانند به عنوان یک حیله و شوخی ظاهر شوند. و او مطمئناً خود را با برنامه نویسی سنتی ثابت کرده است ، مانند زمانی که 27 کنسرتو موتزارت را از طریق صفحه کلید در یک فصل با ارکستر مجلسی ژنو اداره می کرد.

اما حتی در زمان خود روزهای دانشجویی در جولیارد ، آقای گریلزامر در سال 2012 به یاد آورد ، او نگران بود که موسیقی کلاسیک از زمان ما جدا شود. او می خواست موسیقی را از دوره های گذشته “امروز” وارد کند – نه با پخش قطعات قدیمی به روشی غیرمعمول ، بلکه با قرار دادن آنها در متن های جدید.

در برنامه تلاوت خود و آقای سونی “مکالمات باروک” را ضبط کردند ، آقای گریلزامر رامو ، کوپرین و فرسوبالدی را با مدرنیست هایی مانند فلدمن ، لاچمن و ماتان پورات درگیر کرد. در “Scarlatti: Cage: Sonatas” ، ضبط دیگر سونی ، او با سکانسهای تک جنبشی باروک Domenico Scarlatti با قطعاتی از Sonatas John Cage و Interludes برای پیانوی آماده ، تناوب کرد. به نظر می رسد سوناتهای مبتکرانه و مبتکرانه اسکارلاتی رادیکال ترین این دو باشد.

تصویر

این آلبوم شامل یک سری “سه فصل” است که دارای دو قطعه توسط یک آهنگساز است و یک سوم را توسط دیگری تنظیم می کند.

در “هزارتوی” بیشتر “فصل ها” از دو قسمت تشکیل شده است توسط یک آهنگساز در حال ساخت یک اثر از دیگری. فصل اول با “جغد پرواز نکرده است” از “در یک مسیر بیش از حد رشد” از Janacek آغاز می شود. این قطعه با انفجارهای کوتاه و برانگیخته ای باز می شود ، مانند سرگرمی های ناخوشایند روستایی ، که همچنان متوقف می شوند و معلق می شوند ، زیرا آرامش توسط عبارات جذاب و عبارات شبیه به کرنا ، تداعی کننده آهنگهای عامیانه باستان ، ارائه می شود. این منجر به تنظیم “Les Sourdines” ، از اپرای “Armide” Lully می شود – موسیقی ای که هاله دنیای قدیم Janacek را منعکس می کند ، در حالی که با هارمونی های ترد و ریتم های تیز زنده است. سه گانه با قطعه دیگری از Janacek ، “Words Fail” بسته می شود – و در واقع آنها در این موسیقی آشفته و تغییر دهنده انجام می دهند.

در بخش بعدی ، دو مورد از شش گزینه بتهوون. 126 باگاتل ، از سالهای پایانی این آهنگساز ، “دایره جادویی بی نهایت” ساخته جورج کرامب را قاب می کند. با بازی آقای گریلزامر ، باگاتل شماره 4 بسیار دلباخته است ، تقریباً شبیه موسیقی تعقیب و گریز در یک کمدی فیلم صامت است. هنوز بخش میانی مرموز می شود ، و ملودی آرام و بی نفس آن از الگوی بیس لجباز ظاهر می شود.

این احساس مرموز را هنگام شروع خرده به یاد می آورید: قطعه ای براق و آهسته صداهای دزدگیر مانند ، شکل های مارپیچ وهم آور و آکورد های ضخیم ، مخمل خواب دار. Bagatelle شماره 5 ، که گروه را می بندد ، در اینجا به نظر می رسد تلاشی لطیفانه و مهربانانه برای آشتی دادن صداهای متفاوتی است که ما اخیراً شنیده ایم. در یک فصل دیگر ، لیگتی استودیوهای فولادی و پیشران یک قطعه پیچیده و ظریف از “The Art of Fugue” باخ را قاب می کند.

هسته اصلی “هزارتوی” به رنج آور گرانادوس داده می شود “عشق و مرگ” ، یک کار راپسودیک 13 دقیقه ای با احترام Chopinesque و عبارات پیشنهاد یک آهنگ گیتار فراموش شده. دو قسمت “نابینایی تکراری” دیوانه وار آقای Pelz توسط تنظیم آقای Greilsammer در مورد “هزارتوی” آهنگساز باروک Marin Marais ، آهنگساز باروک ، که در ظاهر صدای خنده دار و متحرک به نظر می رسد ، شکسته شده است ، اما دقیقاً در زیر با خوشه های تارت و حرکات ناخوشایند مشخص شده است . سرانجام ، دو قطعه آتشین از Scriabin زمینه تغییر شکل تنظیم آثاری را از جاناتان کرن برای یک قطعه باروک برای ارکستر توسط Rebel ، با عنوان مناسب “هرج و مرج” – موسیقی پر از آب ، غیر قابل پیش بینی و حیرت انگیز فراهم می کند.

علاوه بر موفقیت در لذت شنیدن ،” هزارتوی “این دیدگاه را که موسیقی کلاسیک داستانی از یک تکامل ثابت و قابل توضیح است ، به چالش می کشد. شاید تاریخ موسیقی بیشتر شبیه هزارتوی باشد. این آلبوم ما را ترغیب می کند که با آن همراه شویم – بله ، به دنبال نقاط نور و زمین باشیم ، اما همچنین از اینکه گمراه شویم لذت ببریم.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>