[محتوای جاسازی شده]

یک جفت آهنگ جدید و موثر از جنیفر لوپز و مالوما ، خواننده های مطابقی که بیشتر به ریتم علاقه مند هستند تا قدرت ، بیشتر در ملودرام سرمایه گذاری می کنند تا عمق. “Pa Ti” صعود است ، یک معاشقه واضح است که بحث کردن با آن دشوار است – هر دو با صدای sass و swing آواز می خوانند. و سپس “تنهایی” سقوط است ، صدای ضرب و شتم کمی وحشتناک تر با صدای کم ثبات تر. هر دو آهنگ در “با من ازدواج کن” گنجانده خواهد شد ، فیلمی که قرار است در ماه فوریه برگزار شود و هر دو خواننده در آن بازی کنند. JON CARAMANICA

Wizkid ، یک نورافکن Afrobeats از نیجریه ، در” لبخند “، یک ترانه عاشقانه سوار بر یک آهنگ رگی که به آفریقای مدرن بازگردانده شده ، خیرخواهی پرشوری را ارائه می دهد. وقتی H.E.R. آهنگ افزایش می یابد بیشتر می شود. آوازی را اضافه می کند که صدای خنده دار ، متفکرانه و راضی کننده دارد. JON PARELES

با مبهم شدن عمدی ، دانیل لوپاتین پروژه استودیوی الکترونیکی طولانی مدت خود را Oneohtrix Point Never ، به نام نرم افزار بوستون نامید ایستگاه رادیویی راک که خود را به عنوان جادوی 106.7 تبلیغ می کند. بنابراین پیش نمایش آنلاین سه بخشی آلبوم جدید وی ، “سحر و جادو” ، زیرا ترکیبی از شبه باروک صفحه کلید و پشتیبانی از بخش رشته است ، همچنین به نوعی یک بازگشت به خانه است ، هرچند که منجر به راحتی گران قیمت ، احتمالاً خیالی نرم سنگ این کار با آرم های صوتی ایستگاه رادیویی آغاز می شود ، و هم پناهگاه را فراهم می کند – “من جایی برای رفتن می دانم” ، لوپاتین با آواز از طریق رایانه ها در “Auto & Allo” – و هم به سمت گمراهی در “Long Road Home” می رود. PARELES

اسنوپ داگ همیشه به گونه ای رپ کرده است که گویی در حال گوشه زدن به گوشه ای است و به هر فضایی که خود را نشان دهد سر می زند. این رویکرد قاطعانه کاملاً منطبق بر موسیقی لوپ واشنگتن دی سی است ، صدایی که برای دهه ها به شدت در منطقه باقی مانده است. این همکاری با گروه طولانی مدت Rare Essence اثبات مناسبی از خط نازک جدا کردن go-go از فانک ضخیم کم پایان است که بنیان موسیقی رپ اوایل دهه 1990 را در لس آنجلس ، جایی که اسنوپ شروع به کار کرد ، تشکیل داد. گروه به صدای غر زدن ابریشمی “Gin & Juice” سر تکان می دهد و اسنوپ به نوعی هجاهای او را ذوب می کند و هجوم می آورد ، ماهی خوشحال با اقیانوس جدید برای شنا. CARAMANICA

< p class = "css-158dogj evys1bk0"> شین ها گیتارهای ایندی راک خود را با سینتی سایزرهای بزرگ عوض کرده اند و آنها بدون شک و تردید صداهای جدی جیمز مرسر را از طریق جلوه های متنوع در “The Great Divide” تغذیه می کنند ، یک رویه درخشان ، کاملاً خوش بینانه و نوید دهنده وحدت بعد از تقسیم: “یک کوک در زمان / سپس ما دوباره ترکیب می کنیم.” این آهنگ به هر زره صوتی نیاز دارد تا در حال حاضر بسیار مثبت بماند. PARELES

برایسون تیلر به تازگی نسخه لوکس اولین آلبوم ستاره ای” Trapsoul “- پنج سال پس از انتشار اولیه آن را منتشر کرد. این یکی از روش های سیگنال دادن به طرفداران است که شما از روشی که قبلاً قبل از آلبوم جدید انجام می دادید بازدید می کنید. “Always Forever” از سومین آلبوم آینده تیلر است و ممکن است در “Trapsoul” هم ظاهر شده باشد. همه م componentsلفه ها در آنجا وجود دارد – آواز پر زرق و برق به شکل هجاهای رپ ، تنفس و دیجیتال پخته شده ، خشم افراد تنها. CARAMANICA

موسیقی یک راهپیمایی است ، با طبلهای کاملاً برنامه ریزی شده ، آکوردهای اصلی صعودی و آوازهای پشتیبان که در حمایت جمع می شوند و تکثیر می شوند ،” mi ansiedad “را مانند یک رفرنس پیروزمندانه هماهنگ و تکرار می کنند. اما “Ansiedad” به معنای “اضطراب” است ، و این همان چیزی است که ترانه سرا مکزیکی برنده گرمی لاتین ، کارلا موریسون ، در سوپرانوی نه چندان متفاوت خود آواز می خواند ، و همه راه هایی را که ذهن آشفته اش مانع او می شود ، توصیف می کند. قدرت خود را در اعتراف به ضعف می یابد. PARELES

لحن شاد” La Maltradada “نوعی سرپیچی از La Dame Blanche ، خواننده کوبایی سیگار برگ است. و خواننده رپ (Yaite Ramos Rodriguez) که در پاریس زندگی می کند ، ریتم های سنتی و فعلی را دستکاری می کند و آلبوم جدید خود ، “Ella” (“او”) را روز جمعه منتشر می کند. هنگام آواز خواندن درباره آزار و اذیت جسمی زنده مانده ، یک ضرب و شتم لاتین و فلوت و ترومبون محکم او را همراهی می کند: “بدن شکسته ، سر را بالا نگه داشته است.” PARELES

لوگان ریچاردسون ترکیبی از علاقه و پیچیدگی را در” Black Wallstreet “مدیریت می کند ، زیرا آلت ساکس مورد انتقاد از او به یک حرکت متحرک سر می خورد. بستر سازهای ویولن سل توسط Ezgi Karakus بیش از حد لقب گرفته است. این آهنگ از آخرین آلبوم ریچاردسون به نام “Afrofuturism” است که دارای یک تجربه آزمایشی از یک مخلوط است: عملکردهایی از این دست در برابر دستگاه های شکننده باند کامل خرد می شوند ، و در آن interlud های گفتاری مخلوط می شوند. GIOVANNI RUSSONELLO

وقتی او از ضربات شست دست و اکتاو آرام وس مونتگومری در اینجا تقلید می کند ، مارک ویت ویتفیلد نوازنده گیتار واقعاً به کریستین مک براید کمک می کند تا یک خیال کودکانه را تجربه کند. وقتی وی در دهه 1980 دانش آموز دبیرستان بود ، فیلادلفیا ، باسیست و جوی دفرانسسکو ، که در آن زمان یک ارگ نواز تازه کار بود ، علاقه زیادی به آلبوم های گروه بزرگ داشت که مونتگومری دو دهه قبل با سازنده جیمی اسمیت و تنظیم کننده الیور نلسون ساخته بود. در آخرین آلبوم خود با گروه بزرگ خودش ، “برای جیمی ، وس و الیور” ، مک براید تصمیم گرفت تا از قالب و سبک آن ضبط های 1966 تقلید کند ، به دیفرانسکو اجازه داد صندلی اسمیت را پر کند و ویتفیلد را برای مونتگومری ثبت نام کند. نتیجه یک ادای احترام جالب است که شامل رپرتواری از جلسات اصلی ضبط به علاوه برخی از انتخاب های اعضای گروه معاصر است. RUSSONELLO

پست های مربوطه  بعد از 2 سال فلج ، بلژیک یک دولت (بسیار شکننده)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *