“کار کارآگاهی” پشت یک رمان جنگی

وقتی Maaza Mengiste فهمید که او او در یک مصاحبه تلفنی گفت: “یک نامزد نهایی جایزه بوکر برای رمان” The Shadow King “،” وقتی سردبیرم به من گفت از صدای فریاد کشیدن به تلفن رفتم تا خیلی آرام بنشینم. ” = “css-158dogj evys1bk0″> منگیست افزود: “من نمی توانستم صحبت کنم ، نمی توانم حرکت کنم.” “من فقط می لرزیدم.”

این کتاب در مورد یک زن جوان اتیوپیایی است که در جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی در سال 1935 به یک سرباز تبدیل می شود ، برخی از شخصیت های Mengiste را نشان می دهد در اولین رمان خود ، “زیر نگاه شیر” ، از جمله هایل سلاسی ، امپراتور اتیوپی در آن زمان معرفی شد. او سالها با کار بر روی “The Shadow King” صرف ساخت یک پیش نویس اولیه که نتیجه نگرفت و به تحقیق درباره افراد دو طرف درگیری پرداخت.

” من می خواستم اطمینان حاصل کنم که شناخت کافی برای ایجاد یک تاریخچه کامل را دارم. ” “من چیزهای جدیدی را امتحان می کردم و به خودم گفتم همه چیز را فراموش کن ، راهی را که فکر می کنی قرار است یک رمان بنویسی و آنچه را که واقعاً می خواهی انجام دهی انجام دهی فراموش کن.” evys1bk0 “> منگیسته در مورد این کتاب ، مشکلات تحقیق در چنین دوره پر فراز و نگاری و عکاسی که به اطلاع او در زمینه نوشتن کمک کرد صحبت کرد. اینها بخشهایی از مکالمه است که ویرایش شده است.

چرا عنوان” The Shadow King “را انتخاب کردید؟

من می خواستم عنوان را نشان دهد چندین چیز. مورد واضح – یک جسد وجود دارد که جای امپراتور هایل سلاسی را می گیرد که به انگلستان فرار کرده است. امپراطورهای اتیوپی “خورشید برای مردم خود” خوانده شده اند ، و هنگامی که خورشید می رود ، کشور در سایه قرار می گیرد. یک آیه از کتاب مقدس در اشعیا وجود دارد: “وای بر کشوری که اتیوپی را با بال سایه می زند.” اما همچنین برای من احساس شد که فقط یک پادشاه نیست و این چیزی است که کتاب شروع به توسعه می کند – این همه زنانی که قیام کردند جای شاه را گرفتند.

< div class = "css-79elbk" data-testid = "photoviewer-wrapper">

< span class = "css-1ly73wi e1tej78p0"> تصویر

لایه دیگری که فکر کردم عکاسی است و a عکاس اما با سایه و نور کار می کند؟ ما اتوره ، عکاس ایتالیایی را داریم که خود را بایگانی فجایع می نامد ، اما او همچنین به معنای تاریک تری پادشاهی است که در سایه زندگی می کند.

<طبقه قوی = "css-8qgvsz ebyp5n10"> آیا می توانیم درباره عکاسی و اتوره و آنچه او در این داستان نشان داد بحث کنیم؟

من واقعاً به نقش عکاسی علاقه مند بودم در استعمار جنگها جنگهای ایتالیا برای انقیاد انسانها ، اعمال خشونت علیه آنها – دوربین در مرحله اول قرار گرفت و عکسها روایتی از آن دسته از افراد ایجاد کرد که خشونت را توجیه می کنند.

موسولینی به خوبی از قدرت عکاسی ، قدرت تصویری آگاهی داشت. آن دوره فاشیست انفجار تبلیغات ، پوسترها ، فیلم ها بود. او به خوبی از کاری که می کرد آگاهی داشت و می دانست که ارسال دوربین به داخل جنگ برای گرفتن عکس توجیه کننده آن جنگ است.

من شروع به تعجب كردم كه چگونه در كتاب در اين باره صحبت كنم ، زيرا مي دانستم كه عکس هايي وجود دارد كه سربازان با خود آورده اند. من می خواستم از یک شخصیت یک عکاس / سرباز بسازم. مشاهده و مشارکت و تداوم خشونت همزمان چیست؟ آیا دوربین واقعاً می تواند برای کسی سپر باشد یا وسیله مشارکت است؟ کجاست که این خطوط شروع به تار شدن می کنند؟

من می خواستم این عمل نگاه را از طریق اتوره کشف کنم و همچنین فکر می کنم نژادپرستی و تعصب بر انسان نابینایی می کند ، که آنها نمی توانند ببینند به چه چیزی خیره شده اند. من می خواستم از طریق عکس ها دنیای مشهود و همچنین جهان نامرئی را کشف کنم.

آیا می توانید در مورد خود صحبت کنید تحقیق ، به ویژه در مورد عکاسی؟

بایگانی های رسمی که در جاهای مختلف ایتالیا به آنها نگاه می کردم از جهاتی مفید بود ، اما به سرعت متوجه شدم که در برای اینکه من تاریخی را که توسط فاشیست ها سانسور نشده بود پیدا کنم ، من نیاز به ابداع داشتم.

من با دوستان ایتالیایی صحبت کردم که فرزندان سربازانی بودند که در جنگ بوده است من کشف کردم که آن سربازانی که در جنگ بوده اند غالباً دارای دوربین بوده یا عکس و کارت پستال خریداری یا معامله می کرده اند. آنها همچنین مجلات ، دفترچه خاطرات داشتند – مواردی که سانسور نشده اند. من تصمیم گرفتم که به دنبال آن آثار باشم ، و شروع به رفتن به بازارهای کک کردم.

تقریباً در هر بازار کک در ایتالیا حداقل یک میز وجود دارد که لوازم و تجهیزات اشیای فاشیست را می فروشد. به آن میز می رفتم و از آنها می پرسم که آیا عکسی دارند یا هر چیزی مربوط به دوره استعمار در آفریقای شرقی است.

من یکی از دو واکنش را دریافت می کنم. اولین واکنش خم شدن به عقب و تلاش برای کمک به من است ، زیرا آنها یا تشخیص دادند که من اتیوپیایی هستم یا آفریقای شرقی ، و آنها فکر می کردند که شاید به همین دلیل به این موضوع علاقه مند شده ام. من با برخی از این فروشندگان دوستی خوبی برقرار کردم که اگر چیز جالبی داشته باشند به من پیام می دهند.

اما در ادامه عکس العمل دیگر آنها نیز مشاهده می کند که این زن سیاه پوست در حال آمدن است به آنها بستگی داشت و خواستار این تاریخ بود که آنها فکر نمی کردند از آن من باشد. و بسیاری از آنها بی ادب بودند. برخی سعی می کنند مرا از میز دور کنند. بعضی وقت ها هرچه در دست من بود را می گرفتند و می گفتند که دور شو. من همیشه با یک دوست ایتالیایی می رفتم و بنابراین وقتی این اتفاق می افتاد ، دور می شدم و به دوستم می گفتم چیزهایی را که می دیدم بخرد. من اکنون بایگانی بسیار خوبی دارم.

شما اختصاص داده شده بودید.

این تاریخچه فقط مربوط به آنها نیست. مال من هم هست این افراد بخشی از من هستند و این تاریخ آفریقاست. چه کسی حق دارد یک آفریقایی را از تاریخ آفریقا دور کند؟

هنگامی که مورخان یا نویسندگان شروع به بررسی اسناد تاریخ می کنند ، ما در حال قلمرو درگیر هستیم. اگر نمی دانیم کجا را جستجو کنیم ، شکاف های بزرگی وجود دارد و ما در معرض خطر افتادن در چاله ها هستیم. ما هنوز باید بایگانی ها را از حالت استعماری خارج کنیم.

این مطلب را با سایر كتابهای آفریقایی ها می بینیم. به عنوان مثال ، پتینا گاپا در مورد تحقیق در مورد تاریخ زیمبابوه برای کتاب صحبت کرد. >

من واقعاً از گفتگو با او در مورد کار ما ، در مورد این تحقیق ، واقعاً لذت برده ام. از آنجا که آفریقایی بودن یا عضویت در هر گروه از افرادی که هنگام تحقیق در بایگانی مستعمره شده اند ، این فقط تحقیق نیست – بلکه کار پلیسی است که باید انجام دهید. این یک نگاه ساده نیست. این مسئله با تعداد زیادی پاک کردن پیچیده است که اگر نمی دانید چه چیزهایی از دست رفته است ، نمی دانید چه چیزی را بپرسید.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>