ناامید به ترک بیروت ، جوانان لبنانی نیز کسانی هستند که می توانند آن را برطرف کنند

بیروت ، لبنان – موتورهای روروک مخصوص بچه ها اسکوتر شدند و سارا السید خود را به سمت آسفالت بیرون ساختمان سوم آسیب دیده که بعد از ظهر از آن بازدید کرده بود ، پایین کشید ، دو نجار که در آن قرار دارد.

طبقه بالا درهای منفجر شده یک زن نیاز به تعمیر داشتند. سیگار و تلفن همراه از یک طرف ، قلم و کاغذ از طرف دیگر ، خانم السید به اندازه نجاری به اندازه نجاری که نجاران فریم های درب خالی و پنجره های خرد شده را اندازه می گرفتند ، استفاده می کنند.

این کار را بعنوان شغل خود در پیش گرفت: داوطلبانه قبل از ترک آن ، هرچه بیشتر از شهر شکافته در کنار هم چکش بزنید – امیدوارم خوب باشد.

شش روز پس از انفجار بسیاری از بیروت را خرد کرد ، یک برنامه کارشناسی ارشد اسپانیایی در طراحی داخلی ، خانم السید را مطلع کرد که وی پذیرفته شده است ، یک رویا طولانی مدت به واقعیت پیوست.

چه زمان او ترک می کند ، با همه این موارد انجام می شود ، او امیدوار است: دولتی که ناتوانی او به نظر می رسد <منجر شده است / a> به انفجار؛ یک سیستم سیاسی فاسد ، جوان لبنانی را مقصر می داند که آینده خود را سقط می کند. کشوری که طبقه متوسط ​​آن در حالی که سیاستمداران آهسته از اصلاحات اقتصادی می گذرند ، و در جایی که به نظر می رسد تنها راه برای زنده ماندن گذرنامه دوم ، شغل یا برنامه تحصیلات تکمیلی در جای دیگری است ، در فقر فرو می روند .

پست های مربوطه  اعتراضات خشونت آمیز پس از مردن در بازداشت پلیس در کلمبیا آغاز شد

بسیاری از لبنانی ها قبل از انفجار 4 اوت از قبل به دنبال چنین دریچه های فرار بودند. اکنون یک خروج اجتناب ناپذیر به نظر می رسد.

اما خانم السید هنوز نمی تواند کاملاً در مورد ترک فکر کند.

” من فرار نمی کنم ، “گفت خانم ال سید ، 30 ساله ، یک معمار فلسطینی-لبنانی با یک تجارت کوچک مبلمان سفارشی که قبلاً در Gemmayzeh زندگی می کرد ، یکی از محلات با بیشترین ضربه . “من می خواهم حداقل بیروت را قبل از رفتن بر روی پاهای خود داشته باشم.”

تصویر <تصویر> <منبع رسانه =" (حداکثر عرض: 599px) و (min-device-pixel-ratio: 3) ، (max-width: 599px) و (-webkit-min-device نسبت پیکسل: 3) ، (حداکثر عرض: 599 پیکسل) و (حداکثر وضوح تصویر: 3dppx) ، (حداکثر عرض: 599 پیکسل) و (تفکیک پذیری حداکثر: 288 dpi) "srcset =" https: //static01.nyt .com / images / 2020/08/20 / world / 00beirut-Youth-dispatch03 / 00beirut-Youth-di spatch03-mobileMasterAt3x.jpg؟ quality = 75 & auto = webp & disable = upscale & width = 600 "> <منبع رسانه =" (max-width: 599px) و (min-device-pixel-ratio: 2) ، (max-width: 599px) و (-webkit-min-device- پیکسل-نسبت: 2) ، (حداکثر عرض: 599px) و (حداقل وضوح تصویر: 2dppx) ، (حداکثر عرض: 599px) و (حداقل وضوح تصویر: 192dpi) "srcset =" https://static01.nyt.com/images/2020/08/20/world/00beirut-youth-dispatch03/00beirut-youth-dispatch03-mobileMasterAt3x.jpg؟quality=75&auto=webp&disable=upscale&width=1200">

همانطور که بیروت با تخریب حساب می کند ، هزاران لبنانی در نوجوانان ، 20s و 30s – به جای کارمندان دولت – دارند. نشان داده شده است تا آسیب دیده ترین محلات را به ترتیب ، بیل ، جارو ، تغذیه ، رفع قرار دهید.

بسیاری از داوطلبان به سیستم سیاسی اعتراض کرده اند از پاییز گذشته؛ اگر کسی معتقد باشد لبنان می تواند تغییر کند ، این خود اوست. با این حال تعداد معدودی می گویند که می خواهند بمانند که آیا این نتیجه خواهد گرفت یا نه. مقامات می گویند که از زمان انفجار ، کشورهایی مانند کانادا با موجی از برنامه های جوان لبنانی که به دنبال مهاجرت هستند مورد حمله قرار گرفته اند.

“من قبلاً برای ترك تحصیل به افراد سیسی می گشتم. کشور ، زیرا شما از انجام همه کارها می ترسید. “، محمد سرهان ، 30 ساله ، یک سازمان دهنده سیاسی و داوطلب پاکسازی که ماه ها اعتراض کرد ، گفت.

اما انفجار حساب خود را تغییر داده بود. “دیروز از خواب بیدار شدم ،‘ می توانم سریعاً به فرودگاه بروم ، به آنها بگویم که من به سر کار نمی آیم. به فرودگاه بروید ، به ترکیه پرواز کنید ، ببینید چه اتفاقی می افتد. “” “کمی احساساتی است. من هنوز هم می خواهم در این مبارزه پیروز شوم. “

خانم. السید ، که تازه درها و پنجره های آسیب دیده آقای Serhan را ارزیابی کرده بود ، پرید. “او گفت ،” واقعاً ، ما در حال جنگ هستیم.

اعتراض کردند ، آنها موافقت کردند. خانم السید گفت: “اما من امیدی ندارم.” “من همیشه می خواستم فقط ترک شوم.”

دیگو ایبارا سانچز برای نیویورک تایمز

مانند جوانان در سراسر جهان عرب ، نسل آنها به خوبی تحصیل كرده و هنوز بی كار است. در حالی که برخی از دوستان و پسر عموهایشان برای کارشناسی ارشد و مشاغل در دبی و غرب عزیمت می کردند ، داوطلبانی مانند خانم ال سید و آقای سرهان به دلیل اینکه آنها می خواستند و یا مجبور بودند ، باقی ماندند ، امیدوار بودند که کشور خود را تغییر دهند حتی اگر به سمت < a class = "css-1g7m0tk" href = "https://www.nytimes.com/2020/07/12/world/middleeast/beirut-lebanon-economic-crisis.html" عنوان> ویرانه اقتصادی .

” افرادی که خارج از کشور هستند ، کشور را دوست دارند اما نمی خواهند دوباره به کشور بازگردند و افرادی که داخل کشور هستند از کشور متنفر هستند اما نمی خواهند آنها را ترک کنند. ، “زین فریها ، 21 ساله ، دانشجوی دانشگاه ، که پس از انفجار با جارو پلاستیکی در به خانه رفت ، گفت.” ما امیدواریم که کشوری برای بازگشت به کشور داشته باشیم. اما هرچه بیشتر در مورد آن بحث کنیم ، همه ما فقط به هم نگاه می کنیم مانند: “خوب ، دیگر هیچ امیدی نیست.” “

برای آنها ، تمیز کردن شخصی است بسیاری از داوطلبان قبلاً در محله های نیمه ویران شده Gemmayzeh و Mar Mikhael زندگی می کردند ، کار می کردند یا معاشرت می کردند ، رسم شده به کوکتل ها ، کلوپ ها ، کافه ها ، گالری ها و استودیوها. < p class = "css-158dogj evys1bk0"> بیروت آنها اکنون در حال ویرانه است.

خانم. آپارتمان سابق السید در این انفجار به همراه خانه های دوستان ، اماکن کار و اتومبیل ویران شد. درهای اطراف شرق بیروت از قابهای آنها پاره شده بود. وقتی غارتگران وارد محله شدند ، او شروع به پلمپ آپارتمان ها کرد. تقریباً سه هفته پس از انفجار ، او پول کافی را از طریق GoFundMe برای جایگزینی حدود 90 درب.

یک زن و شوهر سالخورده با داشتن یک چرخ خیاطی سنگین که از ترس سارقان سارق شده بود ، در پیشخوان خود خوابیده بودند. به دیگران که به او زنگ زده اند صدها دلار برای تعویض درهایشان در زمانی که بانک ها در حال دسترسی به دلار هستند و ارز لبنان 80 درصد از ارزش خود را از دست داده است ، صدها دلار نقل قول کرده اند. -ew4tgv “aria-label =” ستون همراه “>

فراتر از اصلاح آپارتمان ها و پاکسازی شیشه های شکسته و آوار ، داوطلبان ساختمان های آسیب دیده را ارزیابی کرده اند ، جستجو برای حیوانات خانگی گمشده ، وعده های غذایی گرم و پوشک را تحویل داده و حتی آنچه را که تنها پایگاه داده متمرکز حادثه افراد مفقود شده . (دولت هنوز هیچگونه اطلاعات رسمی در مورد مفقودین منتشر نکرده است.)

در حالی که داوطلبان غیرنظامی به محل کار می روند ، سربازان در گوشه های خیابان می نشینند ، اسلحه هایی که از شانه هایشان آویزان هستند و سیگار را از لبهایشان ساکنان گفتند که تنها حدود دو هفته پس از انفجار ، کارمندان دولت توزیع جعبه های مواد غذایی و ارزیابی خسارات را آغاز کردند.

یک روز پس از انفجار ، حسین کازون 28 ساله کشاورز ، یک پمپ بنزین متروک در Geitawi را تحویل گرفت و شروع به توزیع سبزیجات کرد. یک هفته بعد ، ایستگاه ، که وی مرتباً ایستگاه ملت ، با حدود 200 داوطلب جوان وزوز می زد.

گفت: “کار من این نیست که این کار را انجام دهم.” 29 ساله ، یک معمار و طراح داوطلب که در حال هماهنگی کمک های غذایی بود. “اما اگر بلند نشوم ، مردم تغذیه نمی شوند.”