ناامید به ترک بیروت ، جوانان لبنانی نیز کسانی هستند که می توانند آن را برطرف کنند

بیروت ، لبنان – موتورهای روروک مخصوص بچه ها اسکوتر شدند و سارا السید خود را به سمت آسفالت بیرون ساختمان سوم آسیب دیده که بعد از ظهر از آن بازدید کرده بود ، پایین کشید ، دو نجار که در آن قرار دارد.

طبقه بالا درهای منفجر شده یک زن به اصلاح نیاز داشت. سیگار و تلفن همراه از یک طرف ، قلم و کاغذ از طرف دیگر ، خانم السید به اندازه نجاری به اندازه نجاری که نجاران فریم های درب خالی و پنجره های خرد شده را اندازه می گرفتند ، استفاده می کنند.

این کار را بعنوان شغل خود در پیش گرفت: داوطلبانه قبل از ترک آن ، هرچه بیشتر از شهر شکافته در کنار هم چکش بزنید – امیدوارم خوب باشد.

شش روز پس از انفجار بسیاری از بیروت را خرد کرد ، یک برنامه کارشناسی ارشد اسپانیایی در طراحی داخلی ، به خانم السید آگاه شد که او پذیرفته شده است ، یک رویای دیرینه تحقق یافته است.

چه زمان او ترک می کند ، با همه این موارد انجام می شود ، او امیدوار است: دولتی که ناتوانی او به انفجار؛ یک سیستم سیاسی فاسد جوان لبنانی مقصر است که آینده خود را متوقف می کند. کشوری که طبقه متوسط ​​آن غرق شدن در فقر زیرا سیاستمداران اصلاحات اقتصادی را به کندی طی می کنند ، و به نظر می رسد تنها راه زنده ماندن یک گذرنامه دوم ، شغل یا یک برنامه تحصیلات تکمیلی در جایی دیگر باشد.

پست های مربوطه  بوریس جانسون ، کووید ، Brexit و هنر سیاستگذاری بداهه

بسیاری از لبنانی ها قبل از انفجار 4 آگوست به دنبال چنین دسته های فراری بودند. اکنون یک خروج اجتناب ناپذیر به نظر می رسد.

اما خانم السید هنوز نمی تواند کاملاً در مورد ترک فکر کند.

” من فرار نمی کنم. “گفت: خانم السید ، 30 ساله ، یک معمار فلسطینی-لبنانی با یک تجارت مبلمان سفارشی کوچک که قبلاً در Gemmayzeh زندگی می کرد ، یکی از محله های آسیب دیده بیشتر . “من می خواهم حداقل بیروت را قبل از رفتنم روی پاهایش داشته باشم.”

<کنار کلاس = "css-ew4tgv" aria-label = "ستون همراه">

تصویر <تصویر> <منبع رسانه =" (حداکثر عرض: 599px) و (min-device-pixel-ratio: 3) ، (max-width: 599px) و (-webkit-min-device نسبت پیکسل: 3) ، (حداکثر عرض: 599 پیکسل) و (حداکثر وضوح: 3dppx) ، (حداکثر عرض: 599 پیکسل) و (تفکیک پذیری حداکثر: 288 dpi) "srcset =" https: //static01.nyt .com / images / 2020/08/20 / world / 00beirut-Youth-dispatch03 / 00beirut-Youth-di spatch03-mobileMasterAt3x.jpg؟ quality = 75 & auto = webp & disable = upscale & width = 600 "> < = "(حداکثر عرض: 599 پیکسل) و (حداقل-دستگاه-پیکسل-نسبت: 1) ، (حداکثر عرض: 599px) و (-webkit-دقیقه-دستگاه-پیکسل-نسبت: 1) ، (حداکثر عرض: 599px) و (با وضوح حداقل: 1dppx) ، (حداکثر عرض: 599px) و (با وضوح حداقل: 96dpi) "srcset =" https://static01.nyt.com/images/2020/08/20/world/ 00beirut-Youth-dispatch03 / 00beirut-Youth-dispatch03-mobileMasterAt3x.jpg؟ quality = 75 & auto = webp & disable = upscale & width = 1800 ">

همانطور که بیروت با تخریب حساب می کند ، هزاران لبنانی در نوجوانان ، 20 و 30 – به جای کارمندان دولت – دارند. نشان داده شده است تا آسیب دیدگی محلات را به ترتیب ، بیل زدن ، جارو کردن ، تغذیه ، تعمیر درست کند.

<کنار کلاس = "css-ew4tgv" aria-label = "ستون همراه">

بسیاری از موارد داوطلبان اعتراض به سیستم سیاسی از پاییز گذشته؛ اگر کسی معتقد باشد لبنان می تواند تغییر کند ، این خود اوست. با این حال تعداد معدودی می گویند که می خواهند بمانند که آیا این نتیجه خواهد گرفت یا نه. مقامات می گویند که از زمان انفجار ، کشورهایی مانند کانادا با موجی از برنامه های جوان لبنانی که به دنبال مهاجرت هستند مورد حمله قرار گرفته اند.

“من قبلاً برای ترك تحصیل به افراد سیسی می گشتم. کشور ، زیرا شما از انجام تغییرات و همه چیز می ترسید ، “گفت: محمد سرحان 30 ساله ، یک عضو سازمان سیاسی و داوطلب پاکسازی که ماه ها اعتراض کرد.

اما انفجار حساب خود را تغییر داده بود. “دیروز از خواب بیدار شدم ،‘ می توانم سریعاً به فرودگاه بروم ، به آنها بگویم که من به سر کار نمی آیم. به فرودگاه بروید ، به ترکیه پرواز کنید ، ببینید چه اتفاقی می افتد. “”

او آهی کشید. “کمی احساسی است. من هنوز هم می خواهم برنده این نبرد باشم. “

خانم. ال سید ، که به تازگی درها و پنجره های آسیب دیده آقای سرهان را ارزیابی کرده بود ، به داخل پرید. “او گفت ،” واقعاً ، ما می جنگیم.

هر دو نگه می دارند اعتراض کردند ، آنها موافقت کردند. خانم السید گفت: “اما من امیدی ندارم.” “من همیشه می خواستم فقط ترک شوم.”

دیگو ایبارا سانچز برای نیویورک تایمز

مانند جوانان در سراسر جهان عرب ، نسل آنها به خوبی تحصیل كرده و هنوز بی كار است. در حالی که برخی از دوستان و عموزاده هایشان برای گذراندن دوره های کارشناسی ارشد و مشاغل کار در دبی و غرب عزیمت می کردند ، داوطلبانی مانند خانم السید و آقای Serhan ماندند زیرا آنها می خواستند یا مجبور بودند ، امیدوار بودند که کشور خود را تغییر دهند حتی وقتی که به سمت عقب رفتند. a class = “css-1g7m0tk” href = “https://www.nytimes.com/2020/07/12/world/middleeast/beirut-lebanon-economic-crisis.html” عنوان> ویرانه اقتصادی .

” افرادی که در خارج از کشور هستند کشور را دوست دارند اما نمی خواهند دوباره به کشور برگردند و افرادی که در داخل هستند از کشور متنفرند اما آنها نمی خواهند که آنجا را ترک کنند. ، “زین فریها ، 21 ساله ، دانشجوی دانشگاه ، که پس از انفجار با جارو پلاستیکی در به خانه رفت ، گفت.” ما امیدواریم که کشوری برای بازگشت به کشور داشته باشیم. اما هرچه بیشتر در مورد آن بحث کنیم ، همه ما فقط به یکدیگر نگاه می کنیم مانند “خوب ، واقعاً امیدی نیست.” “

برای آنها ، پاکسازی شخصی است بسیاری از داوطلبان در محله های نیمه ویرانی Gemmayzeh و Mar Mikhael برای زندگی ، کار یا معاشرت استفاده می کردند ، ترسیم شده به ، گالری ها و استودیوها. < p class = "css-158dogj evys1bk0"> بیروت آنها اکنون در حال ویرانه است.

خانم. در این انفجار ، آپارتمان سابق ال سید به همراه خانه های دوستان ، محل کار و اتومبیل ها ویران شد. درهای اطراف شرق بیروت از قابهای آنها پاره شده بود. وقتی غارتگران وارد محله شدند ، او شروع به پلمپ آپارتمان ها کرد. تقریباً سه هفته پس از انفجار ، او از طریق GoFundMe برای جایگزینی حدود 90 درب.

یک زن و شوهر سالخورده با داشتن یک چرخ خیاطی سنگین که از ترس سارقان سارق شده بود ، در پیشخوان خود خوابیده بودند. به دیگران که به او زنگ زده اند صدها دلار برای تعویض درهایشان در زمانی که بانک ها در حال دسترسی به دلار هستند و ارز لبنان 80 درصد از ارزش خود را از دست داده است ، صدها دلار نقل قول کرده اند.

سازماندهی کمکهای غذایی در یک مرکز داوطلبانه موقت. اعتبار … < span> Diego Ibarra Sanchez for New York Times

غیر از تعمیر آپارتمان ها و پاکسازی شیشه های شکسته و آوار ، داوطلبان ساختمان های آسیب دیده را ارزیابی کرده اند ، جستجو برای حیوانات خانگی گمشده ، غذای گرم و پوشک تحویل داده و حتی آنچه را که فقط به بانک اطلاعاتی متمرکز حادثه افراد گمشده . (دولت هنوز هیچگونه اطلاعات رسمی در مورد مفقودین منتشر نکرده است.)

در حالی که داوطلبان غیرنظامی به محل کار می روند ، سربازان در گوشه های خیابان می نشینند ، اسلحه هایی که از شانه هایشان آویزان هستند و سیگار را از لبهایشان ساکنان گفتند که تنها حدود دو هفته پس از انفجار ، کارمندان دولت توزیع جعبه های مواد غذایی و ارزیابی خسارات را آغاز کردند.

یک روز پس از انفجار ، حسین کازون ، 28 ساله ، کشاورز ، یک پمپ بنزین متروکه در گیتاوی را به دست گرفت و دست به دست کردن سبزیجات داد. یک هفته بعد ، ایستگاه ، که وی مرتباً ایستگاه ملت ، با حدود 200 داوطلب جوان سر و صدا داشت.

“این وظیفه من نیست که این کار را انجام دهم ،” 29 ساله ، یک معمار و طراح داوطلب که در حال هماهنگی کمک های غذایی بود. “اما اگر بلند نشوم ، مردم تغذیه نمی شوند.”

div>

با استفاده از داوطلبان داده های جمع آوری شده از ساكنان ، خواهر كوچكتر آقای كازون نقشه برداری از مناطق تحت حمایت را انجام نداد. در نزدیکی 20 حلقه پلاستیکی اهدایی ، که برای مهر و موم کردن پنجره های شکسته استفاده می شد ، نشسته بود که یک کمدین چند روز قبل با آن نمایش داده شده بود.

همانطور که او و داوطلبان ایستگاه ملی را گسترش داده اند دامنه ، آقای کازون همچنین سعی کرده است مردم را ترغیب کند که بمانند.

“او به دوستان می گفت.” “اگر این کار به نسل قدیمی سپرده شود ، همه چیز به همان شکل باقی خواهد ماند.”

خانم ابو عبدو با انگیزه های متناقض گوش کرد. او گفت: “گاهی اوقات فکر می کنم ،” کافی “است. “من فقط می خواهم در یك كشور اسكاندیناوی زندگی كنم و مالیات بپردازم و زندگی ام را زندگی كنم ، می دانید؟”

در پاسخ به این سؤال که آیا اصلاحات حتی ممکن بود ، مانند دیگر داوطلبان ، در بین آرمان گرایی و ناامیدی گرفتار شد. به نظر می رسد که نه ماه ها اعتراضات گسترده ضد دولت و نه انفجار ، طبقه حاکم را که هنوز هم بسیاری از لبنانی ها برای علیرغم افزایش اجماع در مسئولیت مشکلات کشور.

در یک آپارتمان که داوطلبان درحال جابجایی بودند ، هاله یوسف ، 49 ساله ، که در آنجا زندگی می کرد ، گفت که او 11 روز پس از انفجار برای کمک های دولت منتظر بوده است قبل از تسلیم شدن و پذیرش کمک داوطلبانه. <کلاس p او گفت دولت "با استفاده از عبارتی که بیروت در روزهای پس از انفجار با یکدیگر سلام و احوالپرسی کرد ، گفت:" هیچ کس حتی به گفتن "خدا را شکر بخاطر امنیت شما" گفت. " div>

اعتبار … دیگو ایبارا سانچز برای نیویورک تایمز
< / figure>

اخیراً در ایستگاه Nation ، جو یوسف 39 ساله کمک مالی روزانه خود را ، یک کامیون بار از سبزیجات و میوه هایی که چندین زن جوان در کیسه های پلاستیکی مرتب می کردند ، کنار گذاشت. آقای یوسف گفت که او ترجیح دادن کمک به ایستگاه ملت را به یک گروه کمک رسان داده است ، وی گفت ، زیرا مانند بسیاری از لبنانی ها ، او به هر چیزی که ممکن است توسط کشور رهبران سیاسی فرقه ای.

” ما به كسی در این كشور اعتماد نداریم. ” “آنها ممکن است با برخی از باند ها گره خورده باشند.”

از “لبنان فساد و با دیدن آینده در خانه ، او سالها پیش به دبی نقل مکان کرد ، جایی که قبل از بازگشت به تعطیلات ماه گذشته در کار فروش بود .

اما او گفت ، “وقتی مردم را دیدم ، جمعیت – نه دولت ، نه پلیس یا هر چیز دیگری – افتخار می کنم که اکنون لبنانی هستم. صادق باشید. “

پیشرفتهای جدید در پمپ بنزین در طول روز تحقق یافته است. شخصی یک قفسه فلزی را با هم جوش داده بود تا رول پلاستیک را جدا کند. دو تن سبزیجات تازه توزیع شده بود.

سارا باراکات ، 21 ساله ، دانشجوی معماری ، که نظارت بر سبزیجات را دارد ، گفت که او نیز قصد دارد لبنان را برای تحصیلات تکمیلی ترک کند.

او گفت:” اما من به محض اتمام دوره کارشناسی ارشد خود برمی گردم. ” “چه کسی دیگر می خواهد این شهر را بازسازی کند؟” تلاش عظیم داوطلبانه پس از انفجار اخیر باعث امیدواری می شود ، اما خود آن را از دست داده اند. یکی گفت: “من می خواهم حداقل بیروت را قبل از رفتن بر روی پاهای خود داشته باشم.”