صربستان پس از تیراندازی های دسته جمعی به مالکیت اسلحه فکر می کند

در صربستان، جایی که اسلحه آنقدر پربار است و به طور منظم بخشی از جشن های عروسی و تولد است، دو تیراندازی دسته جمعی در دو روز منجر به بررسی نقش سلاح های مرگبار در فرهنگ شده است.

تیراندازی ها که در آن 17 نفر کشته و 21 نفر زخمی شدند، رئیس جمهور این کشور را در هفته جاری خواستار تغییرات گسترده در قوانین اسلحه صربستان کرد. اما بسیاری از صرب‌ها می‌گویند که سرکوب در کشوری با سنت عمیق مالکیت اسلحه و مقادیر زیادی سلاح غیرقانونی غیرممکن خواهد بود.

میریانا مارینکوویچ، 39 ساله، گفت: «در فرهنگ ما این است که پسران اسلحه را از پدر و پدربزرگ خود به ارث می برند. آنها چاله ها را حفر می کنند و سلاح ها را دفن می کنند. آنها را در چاه ها و حتی در قبرستان ها پنهان می کنند.»

مالکیت گسترده اسلحه عمدتاً میراث جنگ هایی است که پس از فروپاشی یوگسلاوی در دهه 1990 رخ داد. به گفته مقامات، حدود 400000 نفر، حدود 6 درصد از جمعیت، به طور قانونی صاحب اسلحه هستند، به استثنای سلاح های شکاری. با وجود داشتن یکی از بالاترین نرخ‌های مالکیت سلاح گرم در جهان، تیراندازی‌های دسته جمعی – تا کنون – نادر بود.

پس از کشتارهای پشت سر هم در این هفته – یکی در مدرسه ای در بلگراد، پایتخت، و دیگری در روستاهای کشاورزی مجاور – الکساندر ووچیچ، رئیس جمهور، قول “خلع سلاح تقریبا کامل” کشور را داد. او روز جمعه گفت که مقامات قصد دارند تعداد دارندگان قانونی اسلحه را تا 90 درصد کاهش دهند و به حدود 40000 نفر برسانند.

درخواست آقای ووچیچ برای کنترل اسلحه در میان ساکنان مالو اوراسجه، یکی از دو روستایی که قتل عام دوم در آن رخ داد، طنین انداز شد. برانکا میتروویچ، 56 ساله، گفت: «هیچکس به اسلحه نیاز ندارد، فقط سلاح در این کشور بسیار زیاد است.

خانم میتروویچ گورستانی را ترک می کرد که در آن پنج قربانی کشتار در مالو اوسراجه به تازگی دفن شده بودند. در اوایل روز، صدها نفر از ساکنان این روستا برای ادای احترام به کلیسای کوچک مسیحی ارتدوکس روستا هجوم آوردند و در صف ایستادند تا شمع روشن کنند.

برای بیش از یک ساعت، همان صحنه متحرک پنج بار تکرار شد: ناقوس‌های کلیسا به صدا درآمد و عزاداران در حالی که شاهد حمل تابوت چوبی به داخل حیاط کلیسا بودند، عزاداران را علامت صلیب کردند. سپس، تابوت را روی نیمکتی رو به کلیسا گذاشتند در حالی که یکی از بستگان اشک ریخته در آن نزدیکی باقی مانده بود و صلیبی در دست داشت که تاریخ تولد و مرگ قربانی را در دست داشت. تمام تاریخ تولدها مربوط به دهه 2000 بود.

چه چیزی از ما گرفتند! زنی که غرق در غم و اندوه بود فریاد زد.

مراسم تدفین دیگر روز شنبه در بلگراد برای چندین قربانی تیراندازی در مدرسه برگزار شد. هزاران نفر از مردم پایتخت در روزهای اخیر با گذاشتن گل و روشن کردن شمع هایی که در حال حاضر بیشتر خیابان منتهی به مدرسه را پوشانده است، ادای احترام کرده اند.

پست های مربوطه  عذرخواهی علی الکساندر بابت "پیام های نامناسب" در میان اتهامات - رولینگ استون

میلانا وانواچ، 56 ساله، در حالی که به یادبودهای بداهه در روز شنبه نگاه می کرد، گفت: «ما نمی توانیم باور کنیم که این اتفاق در اینجا رخ می دهد. ما فکر می‌کردیم که تیراندازی‌های دسته جمعی مشکلی برای کشورهای دیگر است، نه برای ما.»

سردرگمی خانم وانواچ به حساب سرانگشتی صربستان با موضوع اسلحه اشاره داشت. بر اساس بررسی 2018 Small Arms Survey، یک گروه تحقیقاتی مستقر در ژنو، این کشور همراه با مونته نگرو با 39 اسلحه گرم در هر 100 نفر، پس از ایالات متحده با 121 اسلحه و یمن با 53 اسلحه در رتبه سوم جهان قرار دارد.

بویان الک، معاون مرکز سیاست امنیتی بلگراد، گفت که میزان بالای مالکیت اسلحه، که بخشی از میراث جنگ های کشور است، از فرهنگ “مرد سخت” نیز ناشی می شود.

آقای ووچیچ، رئیس‌جمهور صربستان، برای مقابله با موضوع اسلحه که به گفته کارشناسان مدت‌ها به خوبی مورد توجه قرار نمی‌گرفت، قول داد که یک ممیزی کامل از سوابق دارندگان اسلحه، از جمله آزمایش‌های مواد مخدر و روان‌شناختی، نظارت بیشتر بر میدان‌های تیراندازی و یک تعلیق دو ساله در زمینه‌های جدید انجام شود. مجوزها او همچنین خواستار عفو یک ماهه برای دارندگان اسلحه شد تا سلاح های غیرقانونی را بدون مجازات تسلیم کنند، پیش از اقدامات سخت گیرانه تر.

اما بسیاری در صربستان تردید دارند که این اقدامات موثر واقع شود.

آقای الک خاطرنشان کرد که افراد آسیب دیده در درجه اول صاحبان قانونی اسلحه خواهند بود که از قبل آماده تحویل سلاح گرم خود بودند. او گفت: «کسانی که به طور غیرقانونی سلاح دارند، تحت تأثیر قرار نخواهند گرفت.

در دوبونا، یکی از دو روستایی که تیراندازی‌های بعدی در آن رخ داد، ساکنان نیز نسبت به خلع سلاح کشور – و تمایل خودشان برای مشارکت – ابراز تردید کردند.

استفان مارکوویچ، 29 ساله، یک کارگر ساختمانی از دوبونا، در مورد وعده های رئیس جمهور صربستان گفت: “هیچ راهی وجود ندارد که او بتواند این کار را اجرا کند.” “هیچ کس نمی تواند کاری در این مورد انجام دهد.”

آقای مارکوویچ که چند تن از دوستانش را در تیراندازی از دست داد، گفت که میزان مالکیت اسلحه برای کاهش قابل توجهی بسیار زیاد است. او تخمین زد که اکثر ساکنان دوبونا اسلحه دارند، اگرچه تعداد کمی از آنها مجوز دارند. در پاسخ به این سوال که آیا اسلحه دارد یا خیر، لبخند مثبتی زد.

پلیس گفت که در بازرسی از خانه های مرتبط با فرد مسلح متهم به انجام تیراندازی در روز پنجشنبه، چندین سلاح کشف شد. آنها شامل یک تفنگ خودکار بدون رجیستری، یک دستگاه کارابین با اپتیک، یک تپانچه و چهار نارنجک دستی بودند. آقای مارکوویچ، که در نزدیکی خانه خانواده مظنون زندگی می کند، گفت که پدر مظنون، معاون سرهنگ ارتش صربستان، “یک زرادخانه کامل” سلاح در اختیار داشت.

پست های مربوطه  بهترین مرجع خرید جم بازی از نگاه رسانه های ایرانی - خبرگزاری آنا

تعیین تعداد دقیق اسلحه ها در صربستان، کشور کوچکی با 6.8 میلیون نفر، مشکل بوده است. آقای الک از مرکز سیاست امنیتی بلگراد گفت که این تعداد در طول سال ها کاهش یافته است. اما طبق بررسی اسلحه‌های کوچک، در پایان سال 2017 هنوز حدود 2.7 میلیون سلاح گرم در دست غیرنظامیان وجود داشت که کمتر از نیمی از آنها در دولت ثبت شده بود.

مانند چندین عزادار دیگر در مالو اوسراجه، خانم مارینکوویچ گفت که با حضور گسترده اسلحه مخالف است. او گفت: “امیدوارم نظر مردم پس از قتل ها تغییر کند.” “اما من بدبین هستم.”

در دوبونا، ساکنان روز جمعه به نظر می‌رسیدند که اصلاً در تحویل سلاح‌های خود مردد باشند. برخی گفتند که خشونت مرد مسلح در عوض آنها را متقاعد کرده است که اسلحه های خود را برای محافظت از خود نگه دارند.

میلوش تودوروویچ که با خانواده اش در خیابان اصلی روستا زندگی می کند، گفت: «تصور کنید اگر او به خانه ما آمده بود و ما اسلحه ای برای محافظت از خود نداشتیم. او به در خانه شما می آید و شما را می کشد.

پدرش که دور یک میز باغچه، پر از شیرینی ها و لیوان های کوچک راکیجا، یک روح میوه محبوب در بالکان، نشسته بود، سرش را به تایید تکان داد.

آقای الک گفت که فرهنگ مالکیت اسلحه برای محافظت از خود به صدها سال قبل باز می گردد، زمانی که مردم منطقه تلاش کردند در برابر امپراتوری عثمانی مقاومت کنند. میراث دو جنگ جهانی و درگیری‌های پیرامون فروپاشی یوگسلاوی، بیش از پیش تثبیت شده است.

وی افزود که اسلحه نیز بخشی از سنت های دیرینه است که در شهرهای بزرگ ناپدید شده است اما در روستاها باقی مانده است و مردم برای بزرگداشت مناسبت های خاص به هوا شلیک می کنند. آقای الک می‌گوید یکی از این سنت‌ها، در هنگام عروسی، عبارت بود از گذاشتن یک سیب در بالای خانه و تیراندازی به آن با تفنگ.

در دوبونا، ماریا تودوروویچ، خواهر آقای تودوروویچ، نیاز به تغییرات را تصدیق کرد. او گفت: «در رابطه با اسلحه ها باید کاری کرد. “در غیر این صورت، ما را به کجا خواهد برد؟”

اما او اضافه کرد که اسلحه چنان در فرهنگ آنها ریشه دوانده بود که گاهی اوقات فراموش می کرد چقدر می تواند خطرناک باشد.

خانم تودوروویچ گفت که او در باغ خانه خانواده بود که مرد مسلح چند متر دورتر شروع به تیراندازی کرد. او گفت که در ابتدا نگران نیست. وقتی صدای شلیک گلوله را شنیدیم، فکر کردیم کسی در حال جشن تولد است.

آلیسا دوگرامادزیوا گزارش کمک کرد