مراسم تاجگذاری پادشاه چارلز سوم و کامیلا، همسر ملکه، در روز شنبه به عنوان یک سنت هزاره ای با شکوه توصیف شده است که به دورترین اجداد چارلز می رسد.
اما در حالی که مراسم و مراسم تاجگذاری پادشاهان انگلیسی و بریتانیایی به قرن دهم بازمی گردد، سنت صدای آن بسیار جدیدتر است – و کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بسیاری از گزارشهای تاجگذاری قبل از قرن نوزدهم از بین رفتهاند، و آنهایی که باقی ماندهاند، بسیار اندک به موسیقی اشاره میکنند.
صدای تاج گذاری بریتانیایی که تا این حد در چشم انداز فرهنگی تثبیت شده است، در واقع اختراع قرن بیستم است، در تلاشی هماهنگ برای ارائه گذشته به عنوان حال.
چارلز سوم کارهای جدیدی را برای تاجگذاری خود سفارش داده است و به تابلوی غنی از قطعات ساخته شده برای این مناسبت افزوده است. در اینجا تاریخچه مختصری از آن موسیقی است که به بررسی صدای حق الهی پادشاهان می پردازد.
تشریفات اولیه
اولین تاجگذاری یک پادشاه انگلیسی که شبیه آنچه امروز میبینیم برای ادگار در سال 973 بود. این تاجگذاری ساختار کلی را ارائه کرد که از قرن 10 تکمیل شده است: تشریفات و به رسمیت شناختن، سوگند، مسح، و همچنین سرمایه گذاری، بر تخت سلطنت و ادای احترام. تاجگذاری خود یک مراسم مذهبی است که حول محور عشای ربانی متمرکز شده است، و بنابراین، از سال 973 تا 1603، تاجگذاری با یک عشای کاتولیک به پایان رسید.
در سال 1382، «لیبر رگالیس» («کتاب سلطنتی») نوشته شد تا شرح مفصلی از دستور تاجگذاری خدمات، احتمالاً برای آن بوهمیا، ارائه کند. کتاب متن تاج گذاری را ارائه می دهد اما هیچ اطلاعاتی در مورد خود موسیقی نمی دهد. تاج گذاری ها به طور خاص برای آنها موسیقی ساخته می شد و برخی از آثار تنها در قرن های بعد ثابت شدند. اولین موسیقی تاجگذاری احتمالاً سرودهایی خوانده می شد که از سال 1603 با تاجگذاری جیمز اول شروع شد و اکنون با متن انگلیسی به سرودهای تاجگذاری تبدیل شد.
جیمز دوم، 1685
موسیقی آهنگسازان آشناتر با تاجگذاری جیمز دوم ظاهر می شود. یکی از تنظیمات هنری پورسل “من خوشحال بودم” برای سرود ورودی استفاده می شود. این سرود که با نام لاتین آن، «Laetatus sum» نیز شناخته میشود، تنظیم مزمور 122 است. سرود در دو بخش است که با یک بخش روشن و درخشان در سه متر شروع میشود که ورودی جیمز به کلیسای وستمینستر را نشان میدهد.
هنگامی که جیمز از پلهها به سمت صندلی املاک بالا میرفت، دانشمندان کینگ از مدرسه وستمینستر فریاد زدند «Vivat» (همچنین به عنوان تحسین شناخته میشود). این اولین تاجگذاری بود که در آن سنت وجود داشت. بخش دوم، در حال حاضر به صورت جزئی و دوگانه، به عنوان دعای رسمی صلح و سعادت برای پادشاه و ملت عمل می کند. این بخش با “گلوریا پاتری” (“شکوه باد”) به پایان می رسد، و این نسخه پرسل است که الهام بخش ساختار سه جانبه برای تنظیم CHH Parry از “من خوشحال بودم” است که امروز استفاده می شود.
جورج دوم و ملکه کارولین، 1727
تاجگذاری جورج دوم شاید بیشتر به دلیل معرفی سرودهای تاجگذاری جورج فریدریک هندل، از جمله “زادوک کشیش” (HWV 258)، همراه با چندین سرود دیگر شناخته شود. با این حال، مشخص نیست که هر سرود مراسم تاج گذاری در کجا اجرا شده است. «صادوک کاهن» متنی را از اول پادشاهان 1:38-40 تنظیم میکند، متنی که از زمان ادگار در هر تاجگذاری به شکلی ظاهر شده است.
سرود با یک مقدمه ارکسترال طولانی آغاز می شود، ایجاد تنش تا ورودی گروه کر، همراه با نواختن برنج و تیمپان. اعتقاد بر این است که این مقدمه برای کمک به جریان یافتن نظم خدمات نوشته شده است، به ویژه به پادشاهان زمان می دهد تا لباس خود را برای آماده شدن برای مسح عوض کنند. این سرود همچنین شامل تحسین «خدایا پادشاه را حفظ کن! زنده باد شاه!» – پیوند مسح به تمجیدهای بعدی از ادای احترام همتایان، جایی که کسانی که عناوین موروثی دارند به پادشاه سوگند وفاداری میخورند.
ویکتوریا، 1838
تاج گذاری ملکه ویکتوریا اولین باری است که کل سرویس موسیقی رونویسی می شود، تا حدی به دلیل جورج اسمارت، که مسئول موسیقی تاج گذاری بود. این سرویس شامل سرودهای تاجگذاری هندل “صادوک کشیش” و “ملکه شاد خواهد شد” و همچنین کر هللویا از “مسیح” است. که پس از عشای ربانی ویکتوریا صورت گرفت. اتکا به هندل و فقدان مواد جدید موسیقایی – به جز یک سرود جدید، “This is the day” اثر ویلیام کنیت – منجر به انتقادات گسترده ای از این سرویس شد، با The Spectator. نوشت که “بخش موسیقی این سرویس افترا به وضعیت فعلی هنر در این کشور بود.”
ادوارد هفتم و ملکه الکساندرا، 1902
با تاجگذاری ادوارد هفتم است که موسیقی بخش مهمی از خدمات با فرمان سلطنتی میشود. فردریک بریج، مسئول موسیقی مراسم تاج گذاری، نوشت که “شاه به صراحت اعلام کرد که بخش موسیقی این سرویس نباید محدود شود”، زمانی که به دلیل کوتاه کردن سرویس، کوتاهی انجام می شد. سلامتی ادوارد
برای اولین بار، موسیقی به ترتیب خدمات منتشر شده، شامل آهنگهایی که هم قبل و هم بعد از تاجگذاری اجرا میشد، گنجانده شد. این شامل راهپیمایی های واگنر، گونود، سن-سانس، چایکوفسکی و الگار بود، که “مارش امپراتوری” آنها برای جشن الماس ویکتوریا در سال 1897 نوشته شده بود. در مراسم تاج گذاری، بریج برنامه ای را ترسیم کرد که قرن ها موسیقی کلیسایی انگلیسی را به هم متصل می کرد. Tallis to Parry، با هدف برجسته کردن قدرت امپراتوری بریتانیا با نمایش قرنهای طولانی قدرت هنری آن.
بریج سرودهای تاجگذاری جدیدی را برای این سرویس سفارش داد، به ویژه “من خوشحال بودم” توسط CHH Parry و یک تنظیم جدید از “Confortare” توسط والتر پارات، استاد موسیقی شاه. هر دو از آن زمان به عنوان اصلی ترین بخش خدمات تاج گذاری تبدیل شده اند. صحنه «من خوشحال بودم» توسط پری به طرز طنیناندازی شادیبخش است، و قبل از اینکه جای خود را به ورودی بدون همراهی گروه کر بدهد، با برنج بر روی یک ارکستر کامل با هیاهو شروع میشود. Parry vivats را در سرود گنجانده است. در اینجا آنها توسط گروه کر خوانده می شوند، با پژواک های برنجی و طبل های تله، در حالی که “گلوریا پاتری” را هیجان زده می کنند. “Confortare” پارات (“قوی باش و مرد بازی کن”) متنی را احیا کرد که از قرن هفدهم استفاده نشده بود. تنظیم پارات پادفون را از آواز خوانده شده به کر کامل با همراهی برنجی مانند هیاهو می برد.
الیزابت دوم و چارلز سوم
به سلطنت رسیدن الیزابت دوم ایده عصر جدید الیزابتی را برانگیخت، عصری که با دستاوردهای هنری، فرهنگی و نظامی قرن شانزدهم رقابت می کرد و بریتانیایی های پس از جنگ را با شکوه اجدادشان پیوند می داد. تاجگذاری این ایده را با اجرای موسیقی از آهنگسازان معاصر بریتانیایی: رالف وان ویلیامز، آرنولد باکس، هربرت هاولز، آرتور بلیس، جورج باترورث، گوردون جیکوب، چارلز ویلیرز استنفورد، گوستاو هولست، جان ایرلند و ویلیام والتون به نمایش گذاشت.
و در جدیدترین تاجگذاری، مقایسه بین الیزابت دوم و چارلز سوم غیرقابل تعجب است. آهنگسازانی که برای این تاج گذاری موسیقی می نویسند، نام های مورد انتظار و غیرمنتظره را شامل می شود، از جمله جودیت ویر، استاد موسیقی پادشاه. تاریک اوریگان; پل میلور؛ و شرلی تامپسون؛ سرود تاجگذاری جدیدی از اندرو لوید وبر پخش خواهد شد.
تاج گذاری چارلز سوم قرار است آغازگر دوران جدید کارولین باشد، به این امید که بازتابی از همنام آن چارلز دوم و کمک های او به هنر و موسیقی باشد. فقط تاج گذاری و زمان نشان می دهد که آیا این دوره جدید به آن وعده عمل می کند یا خیر.