تاکتیک های انتخاباتی ترامپ او را در شرکت ناخوشایند

قرار داد

MOSCOW – هنگامی که حاکم قدرتمند بلاروس اعلام کرد یک پیروزی قابل قبول غیر قابل تصور در انتخابات ماه اوت ، و خود برای ششمین بار به عنوان رئیس جمهور سوگند یاد کرد ، ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی آنچه را که گفته می شود سرپیچی از خواست رای دهندگان است ، تقبیح کردند.

مایك پمپئو وزیر امور خارجه ماه گذشته گفت ، پیروزی رئیس جمهور الكساندر جی لوكاشنكو “تقلب” بود. آقای پمپئو افزود: “ما با این واقعیت مخالف هستیم که او اکنون خودش را تحلیف کرده است. ما می دانیم مردم بلاروس چه می خواهند. آنها چیز متفاوتی می خواهند. “

فقط یک ماه بعد ، رئیس آقای پمپئو ، رئیس جمهور ترامپ ، اکنون از کتاب آقای لوکاشنکو وام می گیرد و به باشگاهی از رهبران سرسخت می پیوندد که ، صرف نظر از اینکه رای دهندگان چه تصمیمی می گیرند ، خود را برنده انتخابات معرفی کنند.

این باشگاه به عنوان اعضای خود بیش از رهبران آنچه قبلاً شناخته می شد ، دیکتاتور ، مستبد و قدرت بیشتری به حساب می آید. به عنوان “جهان آزاد” – کشورهایی که به رهبری واشنگتن ، برای دهه ها در مورد نیاز به برگزاری انتخابات و احترام به نتیجه به دیگران سخنرانی کرده اند.

موازی دقیق نیست. آقای ترامپ در یک انتخابات آزاد و منصفانه دموکراتیک شرکت کرد. اکثر خودکامه ها حتی قبل از رای دادن از رای دهندگان سرپیچی می کنند ، به استثنای رقبای واقعی از رأی گیری و با پوشش یک طرفه امواج هوا.

اما هنگامی که آرا competitive واقعی رقابت پذیر و نتیجه خلاف آنها است ، آنها اغلب نتیجه را نادیده می گیرند ، و آن را به عنوان کار خائنان ، جنایتکاران و خرابکاران خارجی محکوم می کنند ، بنابراین نامعتبر است. آقای ترامپ با امتناع از پذیرش نتایج انتخابات هفته گذشته و تلاش برای مشروعیت بخشیدن به رای ، استراتژی مشابهی را دنبال می کند.

نشانه کمی وجود دارد که آقای ترامپ می تواند بر قوانين و نهادهايي كه حكم راي دهندگان آمريكايي را تضمين مي كنند ، غلبه كنيد این کشور دارای مطبوعات آزاد ، دادگستری قوی و مستقل ، مقامات انتخاباتی است که به شمارش صادقانه آرا و یک مخالفت سیاسی شدید اختصاص دارد ، هیچ یک از آنها در بلاروس یا روسیه وجود ندارد.

با این حال ، ایالات متحده قبلاً هرگز مجبور به تحقق یک شکست عادلانه در انتخابات نشده است. و صرفاً با ابراز احتمال مجبور شدن وی به خارج از منصب ، آقای ترامپ سنت دموکراتیک یک انتقال بی وقفه را شکسته است.

خسارت قبلاً وارد شده با فساد آقای ترامپ می تواند پایدار باشد. ایوان کراستف ، کارشناس اروپای شرقی و مرکزی در انستیتوی علوم انسانی در وین ، گفت که امتناع آقای ترامپ از واگذاری “ایجاد الگوی جدید” برای پوپولیست های همفکر در اروپا و جاهای دیگر است.

“وقتی ترامپ در سال 2016 پیروز شد ، درس این بود که آنها می توانند اعتماد کنند دموکراسی ، “او گفت. “اکنون ، آنها به دموکراسی اعتماد نخواهند کرد و برای ماندن در قدرت همه کارها و هر کاری را انجام خواهند داد.” در آنچه وی “سناریوی لوکاشنکو” خواند ، رهبران همچنان خواهان برگزاری انتخابات هستند اما “هرگز شکست نخواهند خورد”. ولادیمیر ولد پوتین ، رئیس جمهور روسیه ، این کار را برای دو دهه انجام داده است.

تصویر

معترضین در مینسک ، بلاروس ، در ماه آگوست آنچه را که آنها و دنیای غرب گفتند تقلبی در انتخابات ریاست جمهوری است ، تقبیح کردند. e1z0qqy90 “> اعتبار … سرگئی پونوماروف برای نیویورک تایمز

از جمله تاکتیک های ضد دموکراتیک که آقای ترامپ اتخاذ کرده است برخی از رهبران مانند رابرت موگابه از زیمبابوه ، نیکلاس مادورو از ونزوئلا و اسلوبودان میلوسویچ از صربستان – امتناع از قبول شکست و طرح اتهامات بی اساس به تقلب در انتخابات. این تاکتیک ها همچنین شامل تضعیف اعتماد به نهادهای دموکراتیک و دادگاه ها ، حمله به مطبوعات و تحقیر مخالفان است.

همانند رهبر آقای ترامپ ، این رهبران ترس داشتند که پذیرش شکست آنها را در معرض هنگامی که آنها از دفتر خارج شدند ، پیگرد قانونی کردند. آقای ترامپ ، مانند آقای میلوسویچ ، لازم نیست نگران اتهام وی در رابطه با جنایات جنگی و نسل کشی باشد ، اما با مشکلات قانونی روبرو است.

مایکل مک فاول ، سفیر ایالات متحده در روسیه در زمان باراک اوباما ، رئیس جمهور آمریکا و منتقد مکرر آقای ترامپ ، “امتناع رئیس جمهور از قبول نتایج انتخابات” را “هدیه فراق خود به مستبدین در سراسر جهان” توصیف کرد.

پیش نویس اولیه کتاب مورد استفاده رهبرانی که هرگز شکست را قبول نمی کنند در سال 1946 توسط حزب اتحاد سوسیالیست ، لباس کمونیست در سرزمین های شرقی آلمان تحت کنترل شوروی ، در سال 1946 نوشته شد. این حزب ، معروف به SED ، که در اولین انتخابات آلمان به آشوب کشیده شد ، با تیتر پررنگ روزنامه خود – “پیروزی بزرگ برای SED” از شکست خود استقبال کرد. – و برای 45 سال آینده زمام آلمان شرقی را به دست گرفت.

هرگز مجدداً خطر یک انتخابات رقابتی را ایجاد نکرد.

هنگامی که رهبر نصب شده توسط مسکو در مجارستان ، ماتیاس راکوسی ، به عنوان کمونیست تماشا می کرد حزب در انتخابات در سال 1945 شکست خورد ، او “به عنوان یک جسد رنگ پریده ، بدون هیچ حرفی روی صندلی اش افتاد ،” مطابق با یک مقام حزب که در آن حضور داشت و بعداً آنچه برای مورخان مجارستان اتفاق افتاد را شرح داد. در طی یک سال اکثر مخالفان او در زندان ، یا وحشت زده از سکوت کشته شده بودند – و او کشور را اداره می کرد.

هیچ کس انتظار ندارد که آقای ترامپ از این مثال وحشتناک پیروی کند. اما با اصرار به رأی آوردن که نتایج نشان می دهد او به وضوح از دست داده است ، او به شدت با هنجارهای کشورهایی که خود را دموکراسی های بالغ می دانند ، کنار رفت.

“رفتار ترامپ بدون سرخی پلوخی ، مورخ هاروارد که در مورد کشورهای کمونیست سابق مانند اوکراین مطالعه کرده است ، گفت: “حتی در دیکتاتوری های نظامی ، دیکتاتورها بیشتر از نتایج انتخابات را گرامی نمی دارند و در صورت از دست دادن بازنشسته می شوند.”

که ایالات متحده با چنین شرایطی روبرو شده است شرکت بد نه تنها دشمنان سیاسی آقای ترامپ بلکه شهروندان کشورهایی را که مدتهاست به داشتن رهبرانی که استقبال خود را بیش از حد معمول دارند عادت و مضحکه کرده است.

پس از دهه ها “تبلیغ” دموکراسی برای بقیه ، “گفت پاتریک گاتارا ، کاریکاتوریست و مفسر سیاسی در کنیا ، ایالات متحده به عنوان” نوشیدن شراب و تبلیغ آب “در معرض دید قرار گرفته است.

در نوامبر 2010 ، رئیس جمهور لوران گباگبو از ساحل عاج حاضر به قبول ضرر خود در یک انتخابات ، سرکوب اعتراضات با مهمات زنده ، کشته شدن دهها نفر و کشاندن کشور به یک جنگ داخلی کوتاه که بیش از 3000 نفر در آن کشته شدند.

او مانند آقای ترامپ آزادانه از ماشین آلات دولتی برای به چالش کشیدن انتخابات استفاده کرد نتیجه ، با اصرار او شکست خورده است. این بحران تقریباً طی پنج ماه ادامه داشت و ساحل عاج را از نظر اقتصادی به زانو در آورد.

با حمایت نظامی فرانسه ، سرانجام رئیس جمهور منتخب ، آلسان اوتارا ، به عنوان آقای گباگبو – شعار مبارزاتی او “ما برنده می شویم یا پیروز می شویم” – از پناهگاه خود در آبیدجان ، پایتخت بیرون کشیده شد.

به روز شد

نوامبر. 11 ، 2020 ، 6:36 بعد از ظهر ET

امسال ، آقای اواتارا قانون اساسی را تغییر داد و به وی اجازه داد برای سومین دوره کاندیدا شود و هفته گذشته اعلام کرد که در یک پیروزی بزرگ پیروز شد.

با این حال ، حتی دیکتاتورهای کهنه کار نیز شکست را قبول می کنند ، به ویژه اگر آنها بتوانند جانشینی مهندسی کنند که نوید تضمین امنیت شخصی و مالی آنها را بدهد.

جنرال. آگوستو پینوشه که در سال 1973 با کودتای نظامی در شیلی قدرت را به دست گرفت ، در همه پرسی قانون اساسی سال 1988 که به او اجازه می داد در سمت خود باقی بماند ، شکست را پذیرفت و پس از پیروزی رقیب در انتخابات ریاست جمهوری ، از ریاست جمهوری انصراف داد.

اما او فرمانده کل قوا باقی ماند و به عنوان یک سناتور مادام العمر مصون از پیگرد قانونی شناخته شد. (با این وجود ، وی در سال 1998 در انگلیس پس از درخواست استرداد توسط قاضی اسپانیایی در مورد جرائم ادعایی وی در زمان ریاست جمهوری دستگیر شد.)

مطالعه 2018 ، براساس انتخابات در اطراف جهان از سال 1950 ، دریافت که تنها 12 درصد از دیکتاتورهایی که خود را تسلیم انتخابات می کنند و در انتخابات شرکت می کنند ، با آرامش از دفتر خارج می شوند. این مطالعه نشان داد که دیکتاتورهای نظامی عموماً بیشتر حاضر به پذیرش شکست هستند زیرا آنها می توانند به پادگان بازگردند و از دستگیری یا کشته شدن جلوگیری کنند.

” کمتر اتفاق می افتد که دیکتاتورها از قدرت کناره گیری کنند ، اما وقتی این کار را می کنند به این دلیل است که مانند پینوشه ، آنها یک گزینه عملی دارند ، مانند پیوستن مجدد به ارتش ، این امکان را به آنها می دهد تا از پاسخگویی در مورد نقض حقوق بشر جلوگیری کنند “، در این تحقیق که توسط یک گروه تحقیقاتی One Earth Future انجام شده است ، گفته شده است.

آقای. امتناع ترامپ از قبول نتیجه انتخابات با شدت خاصی در آمریکای لاتین طنین انداز شد.

آقای. ترامپ تقریباً از هر ابزاری در زرادخانه سیاست خارجی خود علیه رئیس جمهور ونزوئلا ، نیکولاس مادورو استفاده کرد ، که علی رغم عدم محبوبیت عمیق و بحران اقتصادی ناگوار ، با تقلب در انتخابات مه 2018 به پیروزی دست یافت.

< div class = "css-79elbk" data-testid = "photoviewer-wrapper">

این رای توسط اکثر ملت های غربی و آمریکای لاتین محکوم شد که نه آزاد و نه منصفانه بود و بلافاصله تحریم های جدید آمریکا را به همراه داشت. برای مجازات آقای مادورو ، آقای ترامپ معاملات در اوراق قرضه ونزوئلا را ممنوع کرد و تحریم های فلج کننده ای را علیه نفت ونزوئلا اعمال کرد.

و در ژانویه 2019 ، آقای ترامپ رهبر مخالف ونزوئلا ، رهبر مخالف و رئیس کنگره ، خوان گوئیدو را به عنوان رهبر قانونی این کشور شناخت ، این ضربه مهم دیگری به آقای مادورو بود. ده ها متحد اروپایی و آمریکای لاتین آمریکایی طی چند روز این کار را دنبال کردند.

آقای. ترامپ “غصب قدرت” آقای مادورو را محکوم کرد و گفت که همه گزینه ها ، از جمله مداخله نظامی ، برای برکناری آقای مادورو از سمت خود و نصب آقای گوئیدو برای ریاست جمهوری روی میز است.

درست در ماه سپتامبر ، دولت ترامپ تحریم های دیگری را علیه آنچه “” تلاش های رژیم مادورو برای فساد در انتخابات دموکراتیک در ونزوئلا. “

اکنون آقای ترامپ نیز از پذیرش نتایج انتخابات امتناع می کند.

تمیر پوراس ، وزیر سابق دولت ونزوئلا که از آن زمان حزب آقای مادورو را ترک کرده است ، گفت که امتناع آقای ترامپ از به رسمیت شناختن رای ایالات متحده” نقش آمریکا را به عنوان داور بین المللی دموکراسی “غیرقانونی جلوه می دهد.

وی گفت ، “استدلال” برتری اخلاقی “که ایالات متحده داشت ، بدون شک تحت تأثیر T است رفتار rump. “

جف رمزی ، مدیر ونزوئلا برای دفتر واشنگتن در آمریکای لاتین ، یک گروه تحقیقاتی مستقر در واشنگتن ، گفت:” دولت ایالات متحده چگونه انتظار دارد خواستار برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه در ونزوئلا باشید وقتی رئیس جمهور ما نتایج یک فرآیند پاک انتخابات در کشور ما را تشخیص ندهد؟ این یک هدیه تبلیغاتی به مادورو و هر خودکامه دیگر در سراسر جهان است ، و من تضمین می کنم آنها هر دقیقه از این کار را دوست دارند. “

آقای. مطمئناً مادورو فرصت غرق شدن را از دست نداده است. آقای مادورو با خوشحالی روز سه شنبه در یک سخنرانی ملی گفت: “دونالد ترامپ ، در اینجا ما انتخابات را نمی بازیم زیرا ما حقیقت هستیم”.

گزارش توسط آدام نوسیتر از پاریس ؛ جولی تورکوویتز از بوگوتا ، کلمبیا ؛ آناتولی کورمانایف از کاراکاس ، ونزوئلا ؛ عبدی لطیف داهیر از نایروبی ، کنیا ؛ و مونیکا مارک از ژوهانسبورگ.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>