چگونه بهمن ها دوباره خود را با هم برمی گردانند

در طی آخرین اقامت رابی چتر در اعتیاد ، او کاملاً مطمئن بود که بهمن ها – گروه محبوب و سنگین استرالیایی که در اواخر دهه 90 پیدا کرده بود – از هم پاشیده اند.

پس از ورود به مرکز سم زدایی در ژانویه 2017 ، این چند ابزار هیچ دسترسی به دنیای خارج نداشت. تا آنجا که او می دانست ، آخرین نوشیدن او باعث شده بود که بهمن تور را برای تبلیغ آلبوم دوم “Wildflower” با حاملگی طولانی لغو کند. او از این بابت احساس افتضاحی می کرد ، اما اگر این به معنای پایان یافتن گروه بود ، وضعیت خوبی هم نبود ، زیرا پس از دو دهه مبارزه با اعتیاد ، سرانجام به محل پذیرش می رسید.

چتر در اوایل ماه نوامبر در یک تماس ویدیویی از خانه اش در ملبورن گفت: “من خیلی تلاش کرده ام که خودم را به نوشیدن ترک کنم اما نمی توانستم این کار را انجام دهم.” فضای او کم و مینیمالیستی بود. مدتی به عقب ، او به جز 200 مورد از رکوردهای خود را فروخته بود تا بتواند از گذشته خود شکسته شود. “شما آنقدر ناخوشایند هستید که سرانجام شکسته می شوید و به ایده ای جدید یا شیوه جدیدی از نگاه به زندگی گوش می دهید.”

در نوامبر 2000 ، آوالانچ اولین آلبوم باشکوه خود را “از آنجا که تو را رها کردم” منتشر کرد ، ملیله ای دقیق و دقیق از هزاران نمونه مبهم و در هم تنیده که عمدتا به قول چتر از “سوابق فروشگاه های ناخواسته” جمع شد. “از آنجا که من شما را رها کردم” به نوعی نسیم و سرگرم کننده است ، کمی شبیه یک مهمانی ساحلی دهه 1960 است که توسط هیرونیموس بوش طراحی شده است. این یک عزیز مهم و حتی یک موفقیت تجاری خارج از میدان بود ، با تک آهنگ عجیب “روانپزشک مرزی” پخش تلویزیونی از MTV و رادیو آلترناتیو راک آمریکا. شهرت آن تنها با گذشت زمان افزایش یافته است و اکنون در کنار رکوردهایی مانند “Paul’s Boutique” از Beastie Boys و “Entroducing” DJ Shadow به عنوان دستاورد برجسته نمونه برداری آنالوگ ذکر شده است.

جیمی xx تهیه کننده در یک مصاحبه تلفنی گفت: “این یکی از اولین سی دی هایی بود که خریداری کردم.” “این باعث شد که من بخواهم کشف کنم که مردم چگونه موسیقی را شبیه به این ساخته اند؟”

اما پیگیری آن نیز اقدامی سخت بود. 16 سال بین “از زمانی که من تو را ترک کردم” و “گل وحشی” پیچ و خم انحرافی از چرخش های چپ ، بیش از حد فکر کردن و ترانه های رها شده بود. دارن سلتمن ، یکی دیگر از بنیانگذاران این گروه ، در سال 2006 ترک کرد ، و بهمن ها را اساساً دو نفره چتر و دوست دیرینه و همکارش تونی دی بلازی ساخت. با نوشیدن چتر ، پیشرفت اغلب متوقف می شد.

دی بلاسی در یک تماس ویدیویی جداگانه گفت ، “در حدود 5 بار فکر کردم ، این تمام شد ، دیگر تمام شد” او ورود “Wildflower” را “یک موفقیت بزرگ دانست ، صرف نظر از نحوه دریافت یا موارد مشابه دیگر ، فقط پیروزی آن بود.”

چتر اکنون تقریباً چهار سال است که هوشیار است. و هنگامی که او از ترمیم مجدد خارج شد ، چند شگفتی در انتظار او بود. نه ، گروه از هم پاشیده نشده بود. در واقع – برخلاف توصیه مدیرشان – بهمن ها حتی در آن تاریخ های تور با یک گروه پشتیبانی کامل و دی بلازی به عنوان تنها عضو رسمی بازی کرده بودند. (دی بلاسی به یاد می آورد ، “كدام نوع عجیب و غریب بود ،” اما سرانجام به نظر می رسید ، چه كسی اهمیت می دهد؟)) آیا او برای بازی كوآشلا در بهار حاضر می شود؟

هم او و هم دی بلازی آن ماه های بعد را بعنوان خوشبخت ترین موجود در دو دهه گاهی عذاب آور بهمن ها توصیف می کنند. چتر گفت: “ما در حال گشت و گذار و دیدن دنیا بودیم و احساس زندگی بسیار پر نور و مثبت و شادی داشتیم.”

دی بلازی گفت که آنها احساس روتین را مجذوب خود می کنند. “ما دقیقاً مثل هم بودیم ، آیا حضور در یک گروه معمولی عالی نیست؟” او گفت. “ما 16 سال در خانه خودمان در یک اتاق نشسته بودیم.”

پس از یک وقفه نسبتاً کوتاه چهار ساله ، آنها دوباره این کار را می کنند و سومین آلبوم پر ستاره خود را با عنوان “We Will Always Love You” منتشر می کنند. ساخت LP جدید ، در تاریخ 11 دسامبر ، روند ساده تری بود زیرا با یک مفهوم وحدت آور ، اگر از لحاظ خصوصیات بزرگ ، آغاز شود: نور ، کیهان و Golden Records ، دو دیسک گرامافون 12 اینچی که به داخل فضا پرتاب شدند وویجر در سال 1977. آلبوم ها شامل باخ و بتهوون ، آهنگ های بومی و یک شعار ناواهو ، صدای قطارها و اسب ها و تعداد زیادی سلام به زبان های مختلف بود. چاتر به خصوص از این واقعیت که کارل ساگان ، که در این پروژه سهیم بوده است ، ضبط شده است ، از امواج مغزی همسرش آن دروایان در هنگام فکر کردن در مورد عشق ورزیدن چه حسی داشت.

هسته اصلی آهنگ های جدید هنوز نمونه های کشف نشده است ، اما اکنون آنها با یک گروه متشکل از صدای زنده در هم آمیخته اند: جانی مار ، ریورس کوومو ، MGMT ، کارن او ، کورت وایل ، پری فارل ، لئون بریجز – و حتی دو مورد از چتر و دی قهرمانان اولیه بلاسی ، افسانه سفر-هاپ Tricky و Mick Jones از Clash و پیشگامان نمونه پاپ Big Audio Dynamite. (جیمی xx همچنین در جدیدترین رکورد بتهای خود آهنگی تولید کرد: “من هنوز هم کاملاً باور نمی کنم.”)

چتر گفت: “بچه بودن در یک شهر روستایی در استرالیا و شنیدن این ضبط Big Audio Dynamite ، که در اینجا یک موسیقی پاپ بود – من مثل” چطور آنها این کار را کرده اند؟ ” او به همین ترتیب وصله “زندگی من در بوش ارواح” ، دیوید بیرن و برایان انو ، که تولید آلبوم های اولیه La La Soul و Public Enemy و حتی “همه چیز باور نکردنی” EMF در سال 1990 است ، مورد توجه قرار گرفته است. نوجوان چتری که با هنر تاریک نمونه گیری درگیر شد ، شروع به آزمایش حلقه های نوار در خانه کرد.

چتر بیشتر در خلوت حومه استرالیا بزرگ شد ، “با محبت موسیقی ، “به گفته وی ،” اما طبل زدن بد و پیانو بد. ” او احساس می کرد که با ماشین گرایی و تجارب فرهنگ راک اند رول استرالیا بیگانه شده است: “من مثل هرگز در طول یک میلیون سال قادر به نواختن گیتار و همچنین آنگوس یانگ یا هر کس دیگری نیستم. من باید روش کمی برای بیان خودم پیدا کنم که مختص خودم است. “

دی بلاسی در پایان دوره دبیرستان به شهر نقل مکان کرد ، و او و چتر فوراً بر سر موسیقی با هم پیوند برقرار کردند و در محوطه عقب چتر با دوستانش سر و صدا کردند. اما چتر در تمام دوران نوجوانی یک نوشیدنی سنگین بود و تا 20 سالگی به اندازه کافی بیمار شده بود تا در یک مرکز سم زدایی فرود بیاید. متانت به او اجازه می داد بیش از هر زمان دیگری با تمرکز روی موسیقی تمرکز کند. دی بلاسی چتر را به یکی از نمونه های خود آورد تا وقت خود را در دوره توانبخشی سپری کند.

وی با اشاره به یکی از آهنگ های لایه ای که در آخر به عنوان “از آنجا که من تو را ترک کرد.” “او در حال توانبخشی این کار را می کرد! و او کاملاً سرحال از آن بیرون آمد ، از تقریباً در حال مرگ تا فقط بودن زندگی، زندگی مطلق. “

چتر موافقت كرد كه حس تولد دوباره آن كار اولیه را تحریک كرده است: “به همین دلیل آن ركورد پر از شادی و نور است.” “من از زنده بودن بسیار خوشحال شدم و این رکورد در حال پخش شدن بود.”

احساس ارتباط متقابل از طریق “ما همیشه شما را دوست خواهیم داشت” جریان دارد و چتر گفت که روند کار با خوانندگان زنده تفاوتی با انتخاب صداهای یافت شده ندارد. وی گفت: “این تقریباً شبیه نمونه برداری است ، در تلاش برای یافتن خواننده مناسب ، مطابقت موسیقی با شخصی كه به نظر می رسد روح خاصی داشته است.”

نمونه گیری هنوز قسمت بزرگی از روند خلاقیت Avalanches است و گرمای دلپذیر کار آنها همیشه با این تصور غلط که موسیقی ساخته شده با الکترونیک نمی تواند به اندازه شخصی که بر روی میکروفون کلاهبرداری می کند یا گیتار آکوستیکی را می زند ، مقابله کند. چتر گفت: “ممکن است کسی این ترانه را در دهه 1940 خوانده باشد ،” و آن ضبط 30 سال در خانه کسی گذاشته شده است و آنها آن را گوش داده اند و بر صدای آن افزوده اند ، می دانید؟ به من می آید و آن را پیدا می کنم. من در کجای این جریان انرژی قرار می گیرم؟

وی افزود: “به نوعی واقعاً فروتنانه است.” “زیرا پس از آن ما این چیزها را بیرون می گذاریم ، و آنها دوباره به آنجا شناور می شوند.”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>