بهترین آلبوم های جاز سال 2020

قرنطینه خصوصاً در مورد ساختن موسیقی جاز چالش برانگیز است ، این معمولاً به معنای دور هم جمع شدن در یک اتاق کوچک و شل شدن است. اما در حالی که تاکنون تعداد کمی از آلبوم ها در طی همه گیر شدن ضبط شده اند (هیچ کدام در این لیست نیستند) ، یک نسخه بی وقفه از انتشارات جاز چشمگیر در سراسر آن وجود دارد. امسال به طور غیرمعمول پر از اولین نمایش های خوب بود ، و در میان سکوت وهم انگیز و کمی امید به زمان شکستن آن ، کمی آرامش داشت.

در اولین حضور خود ، امانوئل ویلکینز 23 ساله ساکسیفونیست آلتو خود را با یک مجموعه 10 ترکیبی اعلام می کند که با چنین فضایی حرکت می کنند و دیگر فرصتی برای احساس غرق شدن در ایده های موجود در هرکدام وجود ندارد. “امگا” که توسط جیسون موران تولید می شود ، شامل کوارتت کاری آقای ویلکینز از میکا توماس روی پیانو ، داریل جانز با صدای بیس و کوکو سمبری در طبل است که با هم افزایی از راه دور از طریق آهنگ هایی که وی با توجه به بیماری های نژادی کشور ساخته است ، در حال پرواز و غواصی است. و این به لطف یک حس نوسان و به روز نوسان می یابد.

جورجیا آن مولدرو ، خواننده ، تهیه کننده و چند سازنده ، با اشاره به موسیقی که او تحت نام Jyoti به عنوان جاز می سازد ، گفتگو درباره معنای بداهه نوازنده بودن در سنت آمریکای سیاه را باز می کند. او در حالی که از جعبه ابزار تولید هیپ هاپ بیرون می آمد ، با صدای آکوستیک و بلوز موسیقی جاز لذت می برد و سازهای زنده خودش را با دوبل های بی پایان صدای خود بخیه می زند. نتیجه به نظر می رسد مانند پیامی است که از گذشته ای رسیده است که ما هنوز ملاقات نکرده ایم.

جریان لغزنده و پروتئینی ساکسیفون چارلز لوید در این آلبوم زنده به بقیه اعضای گروهش نفوذ می کند که به مناسبت 80 سالگی تولد او در سانتا باربارا ، کالیفرنیا به طور زنده ضبط شده است. ترکیبی از همکاران قدیمی و همکاران جدید ، این گروه تمام ستاره ها چهار مورد برجسته را از فهرست پشتیبان او ایجاد می کند ، و آنها را به عنوان س questionsالاتی باز تلقی می کند ، و اجازه می دهد لحظات شدت به طور ارگانیک در مکان های غیر منتظره حباب بکشد.

از این نوازنده نوازنده جوان ، اهل کیپ تاون و متفکر سیاسی جسور ، آلبومی که به نظر می رسد تقریباً هر آنچه را می توانید بخواهید دارد – آهنگ سازی دوست داشتنی. شعر دور از ذهن ، گفتار و گاه خوانده شده ؛ بداهه پردازی صبور ، تحریک آمیز ؛ چندین نسل از تاریخ مانند یک جریان خون از آن عبور می کنند – اما فضای باز کافی را ترک می کند تا نشان دهد که او دست خود را بیش از حد بازی نمی کند. اولین نمایش دیگری که باعث درخشش بیشتر در آینده می شود.

برای آخرین ضبط از این گروه از ستارگان آوانگارد شیکاگو که به راحتی پیکربندی شده است ، راب مازورک ، نویسنده موسیقی ، موسیقی مفصلی را با تمرکز بر روی جفتها نوشت (دو ویولنسل ، دو فلوت ، دو درام) ، سپس اجازه دهید انرژی جمع کردن شادی آور . پس از ضبط ، او صداهای الکترونیکی را برید و برش داد و اضافه کرد و در پایان با یک آندروید مست کننده آلبوم روبرو شد.

در لحظه ای که جاز معنوی به مفهومی خطرناک و پر سر و صدا تبدیل شده است ، به نوازنده ای اعتماد کنید که واقعاً زندگی خود را وقف کارهای پیشگویی کرده است. در اولین نوبت Blue Note Records ، پیانویست آفریقای جنوبی Nduduzo Makhathini و گروهش در حال انجام کارهای جدی هستند ، و از تاریخ او در سنت اوبونگومای زولو یا بهبودی الهی استفاده می کنند. می توانید بشنوید که او برای کسب اطلاعات در حال استخراج خاک ، ایجاد ملودی هایی با کشش مرکز گریز ، ایجاد ریتمی است که برای شنونده چاره ای جز انتخاب حرکت ندارد.

دنیای موسیقی در پاییز امسال با خبرهایی مبنی بر اینکه کیت جارت دچار یک جفت سکته شده است ، دچار مشکل شد و بعید به نظر می رسد که بار دیگر در انظار عمومی پیانو بنوازد. این آلبوم پیانو انفرادی در اواخر سال 2016 ضبط شد ، درست چند ماه قبل از اجرای نهایی او. از عنوان به پایین ، زیر بناهای مشهورترین آلبوم او ، “کنسرت کالن” (1975) ، واضح است ، هرچند او از بداهه پردازی های طولانی و بی وقفه آن دوران فاصله گرفته است و در اینجا با یک احساس واضح تر از وضوح بازی می کند – مخصوصاً روی دو آهنگی که LP را می بندند.

سوزان آلکورن ، گیتاریست استیل پدال ، که یکی از اعضای مشهور آوانگارد بداهه است ، موسیقی آیکونوکلاستیک و محیطی را روی سازهایی که معمولاً در حاشیه سبک شنیده نمی شود ، می سازد. شایسته این است که وقتی او سرانجام یک دسته کوچک موسیقی جاز را تهیه کرد ، به نظر دیگران نمی رسید. در “Pedernal” خانم الكورن همراه با ویولن مارك فلدمن ، گیتار مری هالورسون ، باس مایكل فرمنك و درام های رایان سویر همراه است. در بین پنج ترکیب اصلی ، ملودی ممکن است بین سازهای زهی معامله شود یا به طور کامل در بافت ناپدید شود.

موسیقی و ایده های Sun Ra در طی سالهای پس از مرگ او در میان نسل های جوان طلسم کننده شده است: به چندین آلبوم در این لیست نگاه کنید ، مانند آلبوم های خانم مولدرو ، آقای Mazurek و آقای Gamedze. اما پیام های موسیقی وی به ویژه با گروه شخصی خود که اکنون توسط مارشال آلن ساکسوفونیست 96 ساله کارگردانی می کند ، بسیار خوب است. Arkestra یک کشتی بود که در درجه اول برای بقا ساخته شده بود – Ra اصرار داشت که فضا برای سیاهپوستان خانه مهمان نوازی بیشتری نسبت به زمین خواهد بود ، اگر فقط موسیقی بتواند او را به آنجا برساند – و بیش از 25 سال پس از مرگ او همچنان رشد می کند. در آلبوم “Swirling” ، اولین آلبوم Arkestra از مواد تازه ضبط شده طی دو دهه ، قدرت شل و گسترده گروه مجدداً مواد کلاسیک را از رپرتوار او ، بعلاوه چند مورد ضبط شده قبلی ، دوباره احیا می کند.

زمین های کمی وجود دارد که این گروه بزرگ می ترسد پا به آن بگذارد. این گروه 19 قطعه ای با هدایت آنا وبر و آنجلا موریس ، دو آهنگساز ساکسوفونیست در حال ظهور در صحنه بروکلین ، پنج سال است که آهنگ های خود را اجرا می کند ، اما تازه شروع به کار می کند. جیب های جاز همه در اینجا برای سال وارد می شوند. گذر از هماهنگی باز و طولانی معمول است. بعضی اوقات به بخشهای طولانی بداهه پردازی جمعی تبدیل می شوند ، نوازندگان با آرام آرام صحبت می کنند ، در برابر اصرار معمول برای افزایش دما یا تنظیم مسیر مقاومت می کنند. تقریباً یک آهنگ کامل شامل یک مکالمه بی عیب و نقص بین گیتار برقی تحریف شده داستین کارلسون و بقیه اعضای گروه است که با آکوردهای بزرگ برنجی به او ضربه می زند.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>