باربرا استرایسند ، پتی لابل و دالی پرتون در به یاد ماندنی ترین اجراهایشان

شماره 6 تعطیلات دسامبر T سه دیوی آمریکایی را گرامی می دارد – باربرا استرایسند، پتی لابل و دالی پرتون. از دهه 60 ، زمانی که شغل آنها است آغاز شده ، هر یک ، به عنوان فقط یاناگیارا در او می نویسد نامه سردبیر، “مترادف با یک سبک موسیقی نمادین آمریکایی شوید: آهنگ نمایش برادوی (استرایزند) ، کشور (پارتون) و روح (لابل)” ، و لذت “بی نهایت” ما را از طریق “موسیقی ، بازیگری و نیروی شخصیت بسیار زیاد” ما به ارمغان می آورد. در زیر ، کلیپ هایی از ارزشمندترین اجراهای هر هنرمند – یا به یادماندنی ترین لحظات – را گردآوری کرده ایم که اگر به طور کلی ارائه شوند ، دامنه ، درخشش و علامت پاک نشدنی آنها را در این فرهنگ به نمایش می گذارند.

“Putting It Together” ، از “The Broadway Album” (1985)

“من دوست دارم یک آهنگ را از ابتدا تا انتها با یک برداشت انجام دهم!” استرایزاند درباره ضبط “Putting It Together” می گوید ، که در ابتدا توسط استفان سوندهایم برای موزیکال “یکشنبه در پارک با جورج” ساخته شده است. اجرای استرایزند در “آلبوم برادوی” وی ، مجموعه ای از 12 آهنگ نمایشی ، و ادای احترامی به منطقه تئاتر که وی را ساخته است ، ظاهر می شود. (او کار خود را در برادوی در سال 1962 آغاز کرد ، زمانی که در فیلم “من می توانم آن را برای شما به صورت عمده تهیه کنم.” آرتور لورنتس بازی کرد).

مرد من، “از” دختر خنده دار “(1968)

در سال 1968 ، استرایزاند اولین بار در سینما به عنوان ستاره زیگفلد ، فانی بریس ، در نمایش موزیکال “دختر خنده دار” ظاهر شد ، عملکردی که به او جایزه اسکار بهترین بازیگر زن (اولین اسکار از دو اسکار) را می دهد. “مرد من” ، یکی از 10 آهنگ فیلم با حضور استرایسند ، مورد علاقه او باقی مانده است: “موزیکال های فیلم از آهنگ های از پیش ضبط شده استفاده می کردند ،” اما او بخاطر اینکه من یک لب آویز وحشتناک هستم ، واقعی ، من از کارگردانم ، ویلی وایلر ، پرسیدم که آیا می توانم این قسمت را به صورت زنده بخوانم؟ خوشبختانه ، او اجازه داد این کار را انجام دهم. من او را پرستش کردم! “

همیشه سبز،” از جانب ستاره ای متولد می شود » (1976)

“برای نسخه من از” A Star is Born “، کریس کریستوفرسون و من کل آواز را خواندیم استریمزند از بازسازی 1976 می گوید. وی اضافه می کند: “به همین دلیل ، ما توانستیم لحظه لحظه ای باشیم و بسیار سرگرم شویم و دیگر هیچ وقت نمی دانیم چه انتظاری خواهیم داشت.” استرایزند در ادامه جایزه گلدن گلوب و اسکار بهترین آهنگ اصلی را برای موضوع عاشقانه فیلم ، “Evergreen” دریافت می کند و اولین آهنگساز زن برنده اسکار است.

پست های مربوطه  نظرات اسنوپ داگ به اتفاق آرا مایک تایسون و روی جونز بوت را برنده می شود

پذیرش گلدن گلوب 1984 برای بهترین کارگردانی

استرایزاند درباره برنده شدن خود برای “Yentl” می گوید: “این اولین افتخاری بود که من اولین زنی هستم که جایزه بهترین کارگردانی را در گلدن گلوب دریافت می کنم.” ، تعداد زنانی که شایسته این جایزه هستند بسیار بیشتر است. (استرایزند تنها زنی است که تاکنون تمایز دریافت کرده است.)

خداوند آمریکا را در پناه خود نگه دارد، “در مراسم تحلیف رئیس جمهور کلینتون در سال 1993 اجرا شد

وی گفت: “من از اینکه از من خواسته شد در مراسم تحلیف رئیس جمهور کلینتون آواز بخوانم بسیار احساس افتخار کردم.” این زمان شادی بزرگی برای کشور ما بود. این کلمات امیدوار کننده امروزه نیز مطرح هستند. “

ABC ، ​​در سال 1998 اجرا شد

لابل در اجرای خود از ABC می گوید: “من سه بار در” خیابان کنجد “بوده ام ، اما این مورد علاقه من تا کنون است. “من عاشق این هستم که بسیاری از بچه ها و افراد جوان مرا از این طریق می شناسند – و نوه های خودم از دیدن من با همه شخصیت ها آواز می خورند!” همانطور که مارک آنتونی نیل در پروفایل خود از خواننده می نویسد ، لابل آهنگ را “با شور و اشتیاق هیچ کس تاکنون برای ABC ها نداشته است – و شاید دیگر هرگز اجرا کند”

خانه ای که من در آن زندگی می کنم، “اجرا شده در سال 1995

در جشن تولد 80 سالگی فرانک سیناترا – جشنی که در سالن اجتماعات شرین در لس آنجلس برگزار شد و برای عموم مردم از تلویزیون پخش شد – لابل آهنگ “خانه ای که من در آن زندگی می کنم” از سیناترا را پوشش داد ، عنوان اصلی فیلم کوتاه او در سال 1945 ، ساخته شده در پایان جنگ جهانی دوم برای مقابله با یهود ستیزی و انتشار پیام تحمل و پذیرش. لابل از عملکرد خود در آن شب یادآوری می کند ، “افتخار شگفت انگیزی بود که می توانستم افسانه را خود جشن بگیریم و آهنگ خود را اجرا کنم. واقعاً از این بزرگتر نمی شود. این یک عملکرد است که من همیشه آن را به یاد می آورم و ارزش آن را می دانم. “

اشک در بهشت، “اجرا شده در سال 1996

لابل در مورد اجرای خود در سال 1996 با ارکستر Boston Pops گفت: “من همه چیز را در مورد این نمایش دوست داشتم – اجرا با ارکستر زیبا و گروه کر فوق العاده” ، که در آن او تصنیف “اشک در بهشت” برنده جایزه گرمی اریک کلپتون را خواند (1991) ، آهنگی که وی پس از مرگ پسر 4 ساله اش نوشت. او به یاد می آورد: “من با ارکسترهای دیگر برنامه اجرا کرده ام ، اما آن شب چیزی خاص و جادویی در هوا وجود داشت.”

پست های مربوطه  فیلم "Say It Again" از جیمز براون با الهام از پیت راک

“شکرگذاری کوه تنسی” (1987)

پرتون در مورد “A Tennessee Mountain Thanksgiving” ، بخشی از سال 1987 که از نمایش متنوع او برای ABC پخش شد ، می گوید: “این یک قطعه کوچک است که من سالها پیش هنگام انجام کار ویژه” دالی “خود انجام دادم. “من مادرم ، پدرم و همه خواهران و برادرانم را در آنجا داشتم. بابا من کمی dancin ‘بود ، و مادر در حال صحبت کردن … من یک تلاقی خوب بین مادر و پدر: من تمام روح معنوی مادر من – و تمام خلاقیت از آن طرف. اما پدرم کارگر بود ، پدرم متفکر بود ، پدرم یک کارگر بود. “

چشمهای آبی که در زیر باران گریه می کنند، “اجرا شده در سال 1976

پرتون در مورد همکار و دوست دیرینش کنی راجرز می گوید: “کنی ، که اخیراً درگذشت ، بسیار خواننده بزرگی بود.” “او یک سبک واقعی است. من همیشه فکر می کردم صدای من با مردان خیلی خوب ترکیب شده است ، زیرا آنها آن صدای کم را دارند و صدای من بلند است – تقریباً صدای خودش را می دهد. ” در اینجا ، پرتون و راجرز آهنگ کلاسیک “Country Blue Eyes Crying in the Rain” را برای یک قسمت از 1976 “دالی” می خوانند. این اولین باری بود که این دو با هم ملاقات می کردند.

نخ های نقره ای و سوزن های طلایی، “اجرا شده در سال 1976

در قسمت دیگری از نمایش متنوع خود ، پرتون “نخ های نقره ای و سوزن های طلایی” Linda Ronstadt را با همراهی Ronstadt و Emmylou Harris اجرا کرد ، اولین حضور تلویزیونی با هم. (زنان می خواستند دو آلبوم استودیویی ، 1987 “Trio” و 1999 “Trio II” و مجموعه “The Complete Trio Collection” را منتشر کنند.) پرتون در مورد “هنگامی که با یک خواننده عالی آواز می خوانید” همکاری های او با خوانندگانی مانند Ronstadt و Harris ، “شما می خواهید بتوانید به استانداردهای آنها برسید – می خواهید احساس کنید که به آن بهترین نتیجه را می دهید. آنها آنقدر خوب هستند که احساس می کنم از من خواننده بهتری ساخته اند. “